Pie & AI: games, film en architectuur met een stukje taart

Een game maken, een film monteren of een gebouw ontwerpen: het zijn nogal verschillende bezigheden. Toch kwamen we op dinsdag 27 oktober bij Pie & AI in de Dutch Innovation Factory in Zoetermeer steeds bij dezelfde vraag uit. Als AI je helpt om veel sneller iets te maken, waar zit dan jouw bijdrage als maker?

Ik vertelde over onze experimenten in het GameLab. Filmmaker en onderzoeker Kseniia Saraieva en architect Alexandra Pankova lieten zien wat er in hun vakgebied gebeurt. Drie verschillende werelden, met verrassend veel herkenning.

En ja, er was ook taart. De naam schept tenslotte verwachtingen.

Een vechtgame in één dag

In het GameLab proberen we met studenten uit wat er gebeurt als je zoveel mogelijk met AI maakt. Eerdere pogingen liepen nog vast voordat er een complete game lag. Bij een later experiment lukte het om in één dag een vechtgame te bouwen, met multiplayer, verschillende personages en speciale aanvallen.

Dat is een behoorlijk verschil. Je kunt een idee veel sneller speelbaar maken en vervolgens ontdekken of het eigenlijk wel leuk is. Want op papier kan een spel nog zo goed klinken, je weet pas echt wat je hebt als je het kunt spelen.

Daarmee verandert ook het werk. Richting geven, keuzes maken en zorgen dat alles bij elkaar past, worden een steeds groter deel van het maken. Je kunt veel laten genereren, maar je moet nog steeds weten waar je naartoe wilt.

Ik liet ook persoonlijke experimenten zien met het opnieuw opbouwen van oude games en het overzetten naar andere computersystemen. Daarover schreef ik eerder al bij AIRPLANE, mijn eerste MSX-game die ik opnieuw in assembly bouwde. Mijn oude spelletjes blijken nog altijd een prima aanleiding om nieuwe dingen te proberen.

Werkt het ook voor degene die het gaat gebruiken?

Bij onze educatieve games en projecten voor opdrachtgevers komt er nog iets bij. Een game kan technisch werken, terwijl je nog helemaal niet weet of iemand er ook van leert wat je voor ogen had.

Sneller prototypes maken helpt om dat uit te zoeken. Je kunt verschillende mogelijkheden proberen en eerder iets speelbaars voorleggen. Het gesprek met de opdrachtgever en kennis van het onderwerp blijven daarbij nodig. Wat wil je dat de speler begrijpt, ervaart of doet? Die vraag moet je wel blijven stellen.

Een mooi plaatje is nog geen gebouw

Alexandra liet zien hoe je in de architectuur met AI snel materialen, kleuren en vormen kunt vergelijken. Ook het verbeteren van renders en het maken van 3D-objecten kwamen voorbij.

Een aantrekkelijk beeld kan ondertussen bouwkundige details bevatten die niet kloppen. Iemand moet beoordelen of een ontwerp uitvoerbaar is en of het beeld de juiste verwachtingen wekt. Dat vraagt om vakkennis, ook als het plaatje er al heel overtuigend uitziet.

Bij Kseniia kwam die eigen beoordeling op een andere manier terug. Zij begint haar films met een duidelijke visie. Een gegenereerd beeld kan prachtig zijn en toch niet passen bij het verhaal. Regie, montage en geluid blijven bepalend voor wat de kijker uiteindelijk ervaart.

Ze vertelde ook over haar onderzoek naar hoe mensen AI-kunst beleven. Wat vinden ze van een werk voordat ze weten hoe het gemaakt is? En wat verandert er zodra ze dat wel weten? Een interessante vraag, die verder gaat dan de techniek alleen.

Meer te kiezen

Wat ik uit die drie verhalen haal, is hoeveel meer er te kiezen valt. Je kunt sneller een andere aanpak uitproberen, een idee verder uitwerken of iets bouwen waar je eerder niet aan toekwam. Tegelijkertijd moet je kunnen uitleggen waarom je juist deze versie wilt laten zien.

Voor mij blijft het plezier zitten in een eigen idee tot leven brengen. Of dat nu een nieuwe game is, een experiment met studenten of een oud MSX-spelletje dat nog een ronde mee mag.

De Engelstalige avond werd gesponsord door de afdeling Applied Data Science & AI van De Haagse Hogeschool. Tussen de presentaties door was er ruimte om elkaar te spreken, met eten, drinken en natuurlijk pie.

Op de GameLab-website staat ook een verslag van deze avond.