De bruidegom kwam aanrijden in een Alfa Spider en het paar ging eerst foto’s maken. Na de lunch begaven het bruidspaar en de genodigden zich naar de kerk in Woerden. Hier werd op zeer persoonlijke en eigentijdse wijze het huwelijk voltrokken. Er was een koor, muzikaal ondersteund door o.a. dwarsfluit en drums. Aan alles was gedacht. Voor de daggasten was er bijvoorbeeld een bus geregeld waarmee we van de éne naar andere locatie werden vervoerd.

In Restaurant Zuiver in Utrecht vonden de receptie, het diner en het feest plaats. De openingsdans was speciaal omdat Annemarie de deelnemers van de vrijgezellendag een dansje had laten instuderen. Daardoor ontstond het effect van een “flashmob”. De avond werd spetterend afgesloten door een DJ die ondersteuning kreeg van een saxofonist.

Ik was nog maar net van de eerste verrassing bekomen of ik mocht gelijk aanschuiven voor een lekkere lunch, zeer vakkundig klaargemaakt. Daarna begaven we ons naar Delft. We brachten eerst een toost uit bij café Het Koningshuijs op de Markt.

Ik moest als vrijgezel natuurlijk herkenbaar zijn en daar was voor gezorgd! Een heus struisvogelpak kwam tevoorschijn waarin ik door de stad moest paraderen. Delftenaren zijn gelukkig wel wat gewend dus de reacties waren zonder uitzondering positief.

We maakten ons daarna op voor een boottocht over de Vliet. Op de boot konden we genieten van een aantal speciale biertjes. De route van de boot ging langs het ouderlijk huis, via Rijswijk naar Leidschendam.

In Leidschendam gingen we van boord en werd het struisvogelpak weer van stal gehaald, voor de wandeling naar de volgende activiteit. Dit bleek voetgolf te zijn. Een discipline van de edele golfsport die vooralsnog niet te bewonderen is op de Olympische Spelen, maar wel erg leuk is! De bal moet met zo min mogelijk keren schoppen in de put verdwijnen. Dat is moeilijker dan het klinkt, maar het we deden ons best.

Het zonnetje scheen dus het was een lekker weertje om tegen een bal te trappen. Aangezien de bal ook met enige regelmaat in de sloot belandde waren we voorzien van speciale netjes, om hem weer op het droge te krijgen.

Na deze licht sportieve bezigheid werden we per taxi weer in Delft afgezet. Bij restaurant LEF aan het Doelenplein werd het eten geserveerd. Er werd zowaar nog spelletje oud-Hollands ganzenbord gespeeld. Waar een paar biertjes al niet toe kunnen leiden. We bleven nog lang natafelen en vervolgden de avond op de altijd gezellige Beestenmarkt tot in de kleine uurtjes.

Het was een hele gezellige dag die mij en de andere aanwezigen waarschijnlijk nog lang bij zal blijven!

Feiten
Datum: Zaterdag 12 mei 2012
Aanwezig: Jeroen, Bowie, Leander, Mark, Martijn, Christian, René, Jos, Ricardo, Edwin, Stefan de J. en Stefan B.
Activiteiten: Bierboot, Voetgolf, Eten, Stappen

Het restaurant is niet alleen bijzonder omdat het in het Philips Stadion gehuisvest is, maar ook omdat het een Michelin-ster heeft. Je kunt dus “op stand” eten. De dresscode is er tenue de ville. In pak in een voetbalstadion krijg je wel echt het gevoel een bobo te zijn. Het eten en de bediening waren er uiteraard prima, ik heb vooral genoten van de asperges.

Als je zo lekker aan het dineren bent zou je bijna vergeten dat er ook nog een wedstrijd op het programma stond. PSV maakte daarin korte metten met ADO. Het werd maar liefst 5-0. De equipe uit Den Haag maakte een afgematte indruk. Voor PSV was de zege van cruciaal belang om in de race te blijven voor een Champions League ticket. Een mooi moment deed zich voor toen het publiek massaal een plagend lied inzette over Labyad omdat die aan het eind van het seizoen zou vertrekken. De spits smoorde deze geluiden vrijwel meteen door een prachtige goal te maken.

Het weer was bar slecht, de regen kwam met bakken uit de hemel. De wedstrijd werd zelfs nog even gestaakt vanwege het onweer. Wij hadden daar echter geen last van, want op de business seats op de lange zijde zaten we hoog en droog en hadden een prachtig uitzicht op het veld.

Het blijft een genoegen om in het Philips stadion te komen. Het was alleen jammer dat dezelfde avond dat wij PSV zagen winnen op een ander veld Ajax kampioen werd. Het is te hopen dat PSV volgend jaar met Van Bommel en Advocaat de schaal weer eens omhoog kan houden.

Ik was erg benieuwd of dit moeilijke onderwerp in een dergelijke setting goed tot zijn recht zou komen. Het is een verhaal vol met namen en financieel jargon dat meerdere jaren bestrijkt. De recensies over het toneelstuk waren over het algemene goed en de cast bevatte gelouterde acteurs, dus vol goede moed gingen we zitten voor deze voorstelling van ruim 2 uur zonder pauze.

Hoewel het stuk niet direct verveelde, vond ik het bijzonder tegenvallend. De vertolking van het verhaal miste diepgang en er is geen sprake van karakterontwikkeling, waardoor het lastig was je in de hoofdrolspelers te verplaatsen.

De gimmick in de voorstelling wordt gevormd door een draaiend toneel waardoor er regelmatig klimmend geacteerd diende te worden. Dit decor moest de ‘klim naar de top’ voorstellen van bankierend Nederland. Meestal ben ik wel een fan van dubbele bodems en symbolisme maar dit maakte het allemaal alleen maar ongemakkelijk. Het leek alleen bedacht te zijn omdat er anders helemaal niets ‘bijzonders’ over deze voorstelling te melden zou zijn.

Ik bleef tot het eind hopen dat er uiteindelijk toch iets zou gebeuren waardoor ik mijn oordeel zou kunnen bijstellen, maar ook het einde bevatte te weinig drama. Mijn advies: lees het boek en sla deze matige vertoning over.

De Prooi
Uitgevoerd door: Het Nationale Toneel
Lokatie: Theater De Veste, Delft
Datum: 20 april 2012

De avond werd afgetrapt door Maarten Ebbers. Ik vond hem een beroerde uitstraling hebben, maar na een stroeve start wist hij toch te overtuigen. Hij wisselde zijn monoloog af met liedjes die hij begeleidde op gitaar. Het nummer ‘ik moet kotsen van hondjes met een trui’ is me het meest bijgebleven.

De tweede cabaretier die zijn opwachting mocht maken was Johan Goossens. Ik had in 2010 zijn avondvullende programma A-Boom bezocht en wist dus dat hij talent heeft. Ik maakte destijds een opmerking over de beperkte grapdichtheid. Daar had hij nu wel aan gewerkt. Ik heb zelden zo gelachen. Vooral zijn typering van niveau 1 en niveau 2 VMBO leerlingen was meesterlijk.

Na de pauze was het de beurt aan Martijn Koning. Hem hadden we al eens gezien bij Comedytrain. Hij had nu wat meer tijd en benutte die goed! Van hem kan gezegd worden dat hij praat als een bezeten ADHD’er. Hij kwam met verhalen over ‘Evil Lassie’ en ‘Evil Skippy’, en herten die een jagerskop aan de muur hangen.

We kunnen terugkijken op een zeer geslaagde avond. Van de drie cabaretiers maakte Johan Goossens de meeste indruk. Van hem zou ik wel weer een volledig programma aandurven.

We verzamelden in Woerden en vertrokken na een gezamenlijke lunch met de dames naar Nuenen, waar de activiteit plaatshad. De vrijgezel beet vanzelfsprekend het spits af in de tank en deed dat zeer kundig. Daarna kregen wij beurtelings de kans om ons talent voor het besturen van een rupsvoertuig te tonen.

Ik vond de besturing niet heel moeilijk, maar wel erg leuk om met zo’n groot gevaarte door het modderige landschap te scheuren. De instructeur was tevreden over mijn bijdrage. Dat gold niet voor iedereen overigens, tot grote hilariteit van de rest. Maar we hebben geen onschuldige burgerslachtoffers gemaakt.

Na het rijden in de legertank konden we nog een uurtje in quads rijden om wat adrenaline kwijt te raken en om weer te kunnen wennen aan het besturen van een kleiner voertuig. Ik vond het rijden in de quad een stuk moeilijker dan het eruit ziet!

De dag werd afgesloten met een barbecue en een spelletje hints. In de kroeg in Woerden kwamen we de dames weer tegen en werden ervaringen uitgewisseld. Zij hadden met Judith een CD ingezongen. We zijn erg benieuwd naar het eindresultaat.

De nadruk van het schrijfsel ligt, geheel in de traditie van het maandblad Quote, natuurlijk op het geld aspect. Maar ondanks dat vind ik het een goed artikel geworden.

Leuke bijkomstigheid was de foto die ervoor gemaakt werd. We werden opgewacht bij FC Zoetermeer waar een professionele fotograaf klaarstond. De trainersjassen die we aanhebben waren geleend van een duur merk en kostten maar liefst 800 euro per stuk.

Er lag een speciaal shirt klaar voor alle acht de dames, met een speciale hoofdrol voor de vrijgezel, die “Jeroen en ik gaan Trouwen” in grote letters op haar rug had staan. Ze kreeg ook nog een sluiertje op zodat er geen misverstand over kon bestaan wie hier de vrijgezel was. En ik moet zeggen, het staat haar wel!

De activiteit die op het programma stond was ‘taarten versieren’. De dames mochten zich creatief bezig gaan houden met deeg, marsepein en andere bakkersingrediënten om zo hun taart op ambachtelijke wijze op te fraaien. Een opgave waar ze zich met groot enthousiasme op stortten.

Makkelijk was het niet, maar het moet gezegd er zat meer creativiteit in de groep dan ze zelf vooraf voor mogelijk hadden gehouden! De kunstwerkjes werden na afloop van deze sessie dan ook vol trots tentoon gesteld.

Het avondeten werd geserveerd in het Van der Valk Hotel Houten, waar de dames een heerlijk ‘Live Cooking’ diner voorgeschoteld kregen.

De dag werd in stijl afgesloten toen ik me meldde en we nog een paar uurtjes ouderwets in de kroeg in Woerden doorbrachten.

Vrijgezellendag Annemarie
Datum: Zaterdag 17 maart 2012
Aanwezig: Annemarie, Petra, Lineke, Judith, Wieke, Marije, Kim, Ellen

Ik volg Theo Maassen al sinds de start van zijn loopbaan als cabaretier. Hij weet een opvallend hoog niveau in zijn voorstellingen te leggen. Soms grof, maar altijd met veel diepgang. Ook nu wist hij dat voor elkaar te krijgen. Hij is naast zijn caberetwerk ook acteur en dat merk je. Zijn manier van vertellen is onovertroffen.

Deze keer had hij veel kritiek op de PVV. Een leuke vondst was dat hij zijn leeftijd met jaartallen vergeleek. 14-18 eerste wereldoorlog, 40-45 de tweede. De grapdichtheid was hoog en de voorstelling was voorbij voordat ik er erg in had.

Bij Theo Maassen is het geen probleem dat hij geen liedjes zingt of dansjes doet. Zijn aanwezigheid in combinatie met het scherpe verhaal zijn genoeg om er een leuke avond van te maken. Hij schuwt daarbij taboes als de jodenvervolging en de coma van prins Friso niet.

Als enige kritiekpunt vond ik wel hij met sommige grappen en anecdotes in herhaling viel. Barbapappa komt in bijna elke voorstelling wel voorbij evenals het thema “waar het in de wereld naartoe moet”. Maar Maassen is een grootheid in het Nederlandse cabaret en bewees dat maandagavond 12 maart 2012 opnieuw.

Theo Maassen
Voorstelling: Met alle respect
Locatie: Circustheater, Scheveningen
Cijfer: 9.5/10

Jochen Otten is een echte brabander en hij vertelde ons in geuren en kleuren over de eigenaardigheden van Brabanders. Het belangrijkste onderwerpen waren zijn overleden zusje en vader. Waarbij hij aan zijn vader geen goede herinneringen had en best wel harde grappen maakte over zijn overlijden. Hij wist daarnaast ook een Amsterdamse makelaar overtuigend neer te zetten.

Helaas was de zaal bij lange na niet uitverkocht. De tweede rij was zelfs helemaal leeg! De sfeer van de voorstelling was daardoor niet optimaal. Aan de cabaretier lag dat niet, die deed echt wel zijn best. De grapdichtheid van zijn show was prima en er zat in het midden van de voorstelling een zeer sterke interactie met het publiek. Hoe belangrijk een volle zaal is voor een voorstelling, bleek nu echter wel.

Ik vond de geringe belangstelling niet terecht, want het niveau was goed. Enige minpuntjes die ik kan noemen zijn gebrek aan variatie en het decor zonder echte functie. Maar alles bij elkaar hebben we weer een leuke avond gehad.

Jochen Otten
Voorstelling: Belastend Materiaal
Schouwburg: Delft
Beoordeling: 7/10