Dataplace was een mooie lokatie voor deze dag, omdat hier ook onze servers geparkeerd staan. Dit is het kloppende hart van Gamebasics. In het gebouw zijn naast serverhallen ook een aantal vergaderruimtes beschikbaar waar ik mijn presentatie kon houden.

Er was weer genoeg te vertellen over vorig jaar. De plannen voor komend jaar zijn ook weer ambitieus. Zo willen we tenminste 25% goeien dit jaar in actieve spelers. Het thema voor het komende jaar zijn de apps voor mobiel en Facebook. Hier hebben we hoge verwachtingen van.

Na de presentatie volgde er een rondleiding door Dataplace, verzorgd door Proserve. We zagen onze servers opgesteld, waarop dagelijks al die honderduizenden spelers inloggen. Het is een indrukwekkend gebouw waarin aan alles is gedacht om de servers optimaal te huisvesten.

De middag besloten we ontspannen met een lunch gevolg door een spannend bowling kampioenschap in het Zoetermeerse bowlingcentrum Westerpark. Er bleken zowaar wat bowling talenten in onze gelederen te zitten!

Kort filmpje met een impressie van de reis:

We vlogen via Edinburgh en na een korte taxirit kwamen we aan bij het hotel in Glasgow. Met het centrum op loopafstand begonnen we aan een korte verkenning van de stad, om vervolgens een bus naar het stadion te pakken.

De Celtic Park stadion tour
De eerste indruk van het stadion was geen grootse. Hoewel Celtic Park een indrukwekkende capaciteit heeft van 60.857 zitplaatsen, spreken de bouw en de omgeving niet tot de verbeelding. Pal naast het stadion ligt een begraafplaats en verder is er niet veel anders te zien dan vervallen industrie en asfalt. Aan niets konden we afleiden dat hier een trotse Europese topclub met een miljoenenbegroting gehuisvest is.

De faam van de club werd wel vertolkt door de naastgelegen fanshop. De meest uiteenlopende waar was er te krijgen om de Celtic fan van de wieg tot het graf te bedienen. Zo konden pasgeborenen zich al sabbelend op een Celtic speentje hullen in een Celtic rompertje. We sloegen sjaals, mutsen en souvenirs in en maakten ons op voor het eerste programma onderdeel: de stadion tour.

Een in keurig Celtic-pak gehulde gentleman stond ons al op te wachten. Deze man vertelde in onvervalst Schots accent met veel plezier over zijn club, al draafde hij soms een beetje door in de details. De nodige sneren naar de grote aartsrivaal Glasgow Rangers waren natuurlijk niet van de lucht.

Het verhaal over de beker die Celtic in 1902 won is me het meest bijgebleven. Deze beker, eerder in bezit van Glasgow Rangers, werd hergebruikt in een benefiet toernooi ter gelegenheid van de tragedie in Ibrox Stadium. Toen Celtic in de finale onverwacht de Rangers klopte, namen zij de beker mee naar huis. De Rangers waren hier niet blij mee en eisten de beker terug, wat door Celtic werd geweigerd. Sindsdien dient het bestuur van de Rangers elk jaar een formeel verzoek in tot teruggave van de beker, nu al 109 jaar.

Na de stadion tour aten we wat in de stad aan het St. George Square. De Fish & Chips en hamburgers met friet waren goed aan ons besteed.

De wedstrijd
Per taxi vertrokken we vroeg naar de wedstrijd die om 12:30 ‘s middags gespeeld zou worden. Ruim voor aanvang waren we aanwezig. Het terrein om het stadion gaf nu een totaal andere aanblik.

Overal liepen in het groen-wit gehulde supporters rond die luidkeels de liefde aan hun club betuigden. De beveiliging was al bijna even talrijk. Naast politie te paard waren er enkele honderden agenten op de been om dit duel in goede banen te leiden.

Eenmaal in het stadion namen we plaats op de bovenste ring waar we een prima uitzicht hadden over het veld.

De wedstrijd was een fantastische belevenis. Voorafgaand aan de wedstrijd werd er uit volle borst “You’ll Never Walk Alone” gezongen waar je kippenvel van kreeg. Tijdens de wedstrijd bleven de supporters hun club 90 minuten lang naar de overwinning schreeuwen. Het was een kolkende massa van zingende en springende fans.

Het wedstrijdverloop was in ons voordeel, want Celtic kwam al snel op voorsprong. Hooper opende in de zeventiende minuut de score en trof na een klein half uur spelen opnieuw doel. Kris Commons maakte in de tweede helft het derde doelpunt.

De 7.500 Rangers fans in het uitvak roerden zich in het eerste kwartier nog, maar werden daarna overstemd door het Celtic publiek dat door het dolle heen was. De 3-0 einduitslag werd uitbundig gevierd. Het niveau van de wedstrijd was overigens matig, maar dat mocht de pret niet drukken.

Illustratief voor de enorme beleving van deze wedstrijd was dat er, zoals vaak bij andere clubs, geen vak met harde kern supporters aan te wijzen was. Het hele stadion deed vol overgave mee en dat is uniek. Na afloop galmde het “We Just Can’t Get Enough“, wat herhaaldelijk door de supporters ten gehore werd gebracht, nog na. We waren het erover eens dat deze wedstrijd qua ambiance niet te overtreffen was.

De avond brachten we door in de gezellige pub Waxy O’Connor’s in het centrum van Glasgow, die meerdere lagen met nisjes, gezellige hoekjes en barretjes met elkaar verbond. Hier spraken we na over de wedstrijd en lieten ons het traditionele Schotse bier goed smaken! Het eten was er uitstekend en konden we zelfs het traditionele Schotse gerecht Haggis proberen.

De volgende dag berichtten de kranten over de sensationele zege van Celtic op Rangers.

De Glengoyne whiskey distillery
Schotland staat bekend om haar lange whiskey traditie en daarom maakten we op de laatste dag een excursie naar een echte whiskey distillery.

We bereikten de ten noorden van Glasgow gelegen Glengoyne distillery binnen een klein uurtje. In deze traditionele stokerij, aan de rand van het Schotse hoogland, wordt de whiskey nog op ambachtelijke wijze gebrouwen.

Met typisch Schotse humor werden we rondgeleid en kregen we een 10-jaar oude Glengoyne whiskey te proeven. Ons uitje kreeg zo een ontspannen slot.

Feiten
Plaats: Glasgow, Schotland
Wedstrijd: Celtic FC – Glasgow Rangers
Uitslag: 3 – 0
Deelnemers: Eric, Frank, Jeroen, Bowie, Vincent, Matyas, Nancy, Jorrit, Evert, Matthijs, Robin en Laurens
Periode: zaterdag 19 februari t/m maandag 21 februari 2011

Zie ook:

• 2010: Real Madrid – Malaga
• 2009: Arsenal – Bolton Wonderers

De rondleiding door het “Oceanium By Night” werd verricht door een enthousiaste vrijwilliger die erg veel over Blijdorp en haar bewoners wist te vertellen. Af en toe schoot hij wel een beetje door in het vermelden van details, maar dat mocht de pret niet drukken. Het was een bijzonder fraai gezicht om door de glazen tunnel te lopen en om je heen de meest bijzondere en angstaanjagende vissen te zien.

Na de rondleiding was het tijd voor het diner in de “haaienzaal”. Gelukkig was het niet de bedoeling zelf je zwemmende maaltje aan te wijzen, maar kregen we gewoon een prima traditioneel buffet voorgeschoteld. Wat mij betreft een aanrader voor wie een interessante locatie zoekt voor een (bedrijfs)feestje.

Onze “Grand Prix” bestond uit drie onderdelen. De eerste zeven minuten mocht er testgereden worden, waarna er een kwalificatie volgde. Tot slot werden de deelnemers opgesteld voor de finale race. Als een dolle vlogen we met onverantwoorde snelheden door de bochten. Aan de top was het lang spannend maar Bowie mocht zich uiteindelijk tot de verdiende winnaar uitroepen van dit officiëuze Gamebasics Kart Event.

De uitslag van de wedstrijd gaat als volgt de boeken in:

1. Bowie
2. Vincent
3. Jeffrey
4. Youri
5. Frank
6. Jeroen
7. Rachid

Karten is een intensieve bezigheid, daarom was het geen overbodige luxe dat we na het racen plaats konden nemen voor een warm buffet en een lekker koud biertje. De spareribs, saté en patat lieten we ons goed smaken!

Datum: 7 april 2010
Aanwezig: Frank, Jeroen, Bowie, Youri, Vincent, Gijs, Nancy, Rachid, Jeffrey.

De reis naar het Atomium verliep per Thalys. Ik had nog nooit met deze razendsnelle trein gereisd en moet zeggen dat het zeer comfortabel was. Een aanrader voor wie snel richting Brussel, Antwerpen of Parijs wil gaan.

Aangekomen op de plaats van bestemming viel me pas goed op hoe groot het Atomium eigenlijk is. De bovenste bol staat op een hoogte van 102 meter. In 2004 is het monument vernieuwd en dat is goed te zien. De bollen glanzen je werkelijk tegemoet. Het bijzondere aan dit bouwwerk is dat je er volledig doorheen kunt lopen. De bollen zijn via roltrappen met elkaar verbonden. Om helemaal in de bovenste bol te komen, stap je in een snelle lift (met doorkijk).

Het is verbazingwekkend hoeveel ruimte er is in de bollen die bij elkaar 240 m² vloeroppervlak hebben. We gebruikten met 50 man de lunch in de bovenste bol, waar je tevens een mooi 360 graden uitzicht had over wat ongetwijfeld het mooiste stukje van de verder grauwe stad Brussel is. Omdat het had gesneeuwd was het uitzicht nog extra speciaal.

Een enthousiaste gids wist veel te vertellen over de omgeving, het Atomium en de wereldtentoonstelling van 1958. Maar omdat er tijd tekort was, werd onze rondleiding helaas beperkt tot een scherp opgemerkt ‘hollen door de bollen’.

Real Madrid is de grootste club ter wereld. De club heeft de meeste prijzen gewonnen en betaalde onlangs nog, zonder blikken of blozen, 94 miljoen euro voor slechts één speler: Cristiano Ronaldo. Het team heeft dit jaar met Kaka, Xabi Alonso, Benzema, Raul, Sergio Ramos en Casillas bijna louter super-vedetten op het veld staan. Onze reis bestond uit een bezoek aan de wedstrijd Real Madrid – Malaga en drie dagen in de stad Madrid.

Santiago Bernabéu
Zaterdag koud uit het vliegtuig bezochten we als eerste het stadion Santiago Bernabéu, waardoor we meteen in de juiste stemming kwamen. De metro zette ons op loopafstand af bij dit indrukwekkende stadion, gelegen in het hart van Madrid. Het hotel waar we verbleven bevond zich bovendien op een steenworp afstand. We deden de stadion tour, die ons langs alle gewonnen bekers van Real Madrid bracht en we konden alvast de grootsheid van dit 80.354 zitplaatsen tellende stadion ervaren.

‘s Avonds begaven we ons naar het karakteristieke centrum, waar we ontdekten dat er genoeg te beleven is in deze bruisende wereldstad. Vanaf het centrale plein Puerta del Sol liepen we de binnenstad in. De route was me al beetje bekend door mijn eerdere bezoek in Madrid.

Tot in de kleine uurtjes lieten we ons het Madrileense bier goed smaken. Madrid bleek ook een zeer internationale stad, we kwamen mensen uit alle windstreken tegen. Een dronken Engelsman en fan van Liverpool leerde ons nog een supporterslied over Carragher, dat hij ongevraagd uit volle borst zong.

De oude binnenstad, Plaza Mayor
Het was laat geworden en dat had zijn tol geëist, maar uiteraard waren we vastbesloten de stad ten volle te beleven. Daarom vertrokken we zondagochtend naar het oude centrum, voor een wandeling langs toeristische trekpleisters als de Plaza Mayor, de Almudena Kathedraal en het Koninklijk Paleis.

Het aangename weer voor dit jaargetijde liet het zelfs toe om even lekker in het zonnetje te zitten op een terrasje.

De lunch gebruikten we in een echt Spaans tapas restaurant. De mosselen, stukken inktvis en uiringen vielen niet bij iedereen even goed in de smaak, maar het was leuk kennis te maken met deze onmiskenbaar authentiek Spaanse delicatessen.

De wedstrijd
Om 21:00 uur zou de aftrap van onze wedstrijd zijn, dus we zorgden dat we op tijd bij het stadion waren. Ruim een uur van tevoren was het om het stadion al een drukte van van belang. Er waren rondom het stadion diverse kraampjes met fanartikelen opgetrokken en we zagen ook de spelersbus onder politie escorte nog voorbijrijden.

We hadden ideale plaatsen, vlakbij het veld aan de lange zijde. Het stadion stroomde langzaam vol en uiteindelijk waren er bij de aftrap ruim 60.000 stoeltjes bezet. Voordat de wedstrijd begon werd er eerst nog een minuut stilte gehouden voor de slachtoffers van de aardbeving in Haïti. Je kon een speld horen vallen: het was muisstil.

In het duel eiste Cristiano Ronaldo een hoofdrol voor zich op. De duurste speler ter wereld scoorde twee fraaie goals, maar werd halverwege de tweede helft met een rode kaart van het veld gestuurd omdat hij Patrick Mtiliga van Malaga een elleboogstoot uitdeelde. Hij maakte een knap stukje theater, vol ongeloof stortte hij ter aarde, de handen ten hemel geheven. De reactie van het publiek was overweldigend, het fluitconcert was zo luid dat mijn oren ervan piepten.

Het vak met de harde kern supporters, de Ultra Sur, liet de hele wedstrijd van zich horen, met onafgebroken gezang. De teksten lieten weinig aan de verbeelding over. Zo leerden we dat er in Barcelona veel stront te vinden is en dat het stadion Vicente Calderón van aartsrivaal en stadgenoot Atletico Madrid met name bevolkt wordt door homo’s.

Afscheid Ruud van Nistelrooy
Voorafgaand aan de wedstrijd werd even kort afscheid genomen van Ruud van Nistelrooy, die drie jaar bij Madrid had gespeeld en in die periode vele doelpunten voor de Koninklijke had gescoord. Dit vlugge afscheid vonden de Ultra Sur niet voldoende en zij zetten tien minuten voor het einde van de wedstrijd een lied in voor hun held. Dit lied bleven ze onafgebroken zingen, zelfs terwijl de rest van de tribunes al zo goed als leeg waren. Af en toe leek het even of ze het op zouden geven maar met hernieuwde kracht klonk het “Van Nistelrooy, lalalalalalala”, begeleid door trommels, dan toch weer van de tribunes.

Het werd duidelijk dat ze niet zouden vertrekken zonder dat Van The Man zich nog één keer persoonlijk zou melden op het veld. Dit gebeurde na ruim een half uur. Een kippenvel moment! Van Nistelrooy liet zich toezingen door de supporters en nam in stijl afscheid, waarna ook de Ultra Sur tevreden huiswaarts keerde.

Het Palacio Royal
De laatste dag in Madrid keerden we terug naar het Koninklijk Paleis om dit enorme gebouw van binnen te bekijken. Het paleis is het grootste in Europa met 135000 m2 oppervlak en 3418 kamers. Elke kamer is overweldigend rijk gedecoreerd met beelden, goud, zilverwerk, vazen en schilderijen. De rijkdom van het Spaanse wereldrijk onder een koning als Philips V (1683-1746) is in exponent terug te vinden in dit grotesk opgezette paleis. Een absolute aanrader voor elk bezoek aan Madrid.

In een souvenirwinkel hadden we een klein voetballetje gekocht en de pleinen voor het Palacio Royal leenden zich uitstekend voor een potje straatvoetbal.

Na alle indrukken die we opgedaan hadden in het paleis testten we nog even of de Burger King ook in Spanje goede Whoppers produceert. Dit bleek het geval te zijn. Met deze geruststellende gedachte in het achterhoofd begaven we ons terug naar het vliegveld voor de vlucht naar huis.

De wereldstad Madrid, het indrukwekkende stadion, de grootheid van de club Real Madrid en het emotionele afscheid van Ruud van Nistelrooy droegen allen bij aan een unieke ervaring die we waarschijnlijk niet snel zullen vergeten.

Feiten
Plaats: Madrid
Wedstrijd: Real Madrid – Malaga
Uitslag: 2 – 0
Deelnemers: Eric, Frank, Vincent, Youri, Bowie, Gijs, Evert, Matthijs en Jeroen
Periode: zaterdag 23 januari t/m maandag 25 januari 2010

Netlog is in Nederland niet zo bekend, omdat Hyves vooralsnog onaantastbaar is als sociaal netwerk. Mondiaal is Netlog echter veel groter dan Hyves, met ruim 55 miljoen ingeschreven leden. De site is vooral sterk in België, Oostenrijk, Zwitserland en Italië.

Netlog is een echt internetbedrijf. Het heeft meer dan 100 mensen in dienst in diverse landen. Het hoofdkwartier bevindt zich in de historische binnenstad van Gent waar een voormalig winkelcentrum is ingericht tot luxe kantoorpand. De stijvol ingerichte boardroom heeft een prachtig uitzicht. De gemiddelde leeftijd van de werknemers is 25 jaar.

Omdat Netlog zich steeds meer gaat richten op games, namen ze begin dit jaar contact met ons op. Onze succesvolle game Online Football Manager is inmiddels te spelen via Netlog en elke dag doen er zo’n 40.000 spelers mee.

Op een grote rondvaartboot werd ons de strategie voor de komende jaren uit de doeken gedaan. De oprichters Toon Coppens en Lorenz Bogaert vertelden met veel enthousiasme dat Netlog zich wil positioneren als een sociaal netwerk voor jonge mensen en dat gaming een belangrijke plaats hierin krijgt.

Je krijgt bij alles wat met Netlog te maken heeft de indruk dat het aan ‘groot denken’ niet ontbreekt. Het zal mij benieuwen of ze de concurrentie met Facebook wereldwijd aankunnen.

FC Groningen had thuis nog geen wedstrijd gewonnen dit seizoen dus het was de vraag of dat dit keer wel zou gebeuren. Ondanks een gemiste strafschop en veel commotie in de eindfase (Vitesse-doelman Piet Velthuizen ging zelfs mee naar voren), werd de eindstand bepaald op 1-0 door een doelpunt van Holla. Een vrije trap die bedoeld was als voorzet maar door niemand werd geraakt en daardoor direct het doel in ging.

Vanuit de skybox hadden we een prachtig uitzicht op de wedstrijd. In de rust konden we genieten van een lekker pilsje en een hapje ontbrak natuurlijk ook niet. Waar het voetbal van FC Groningen te wensen overliet was dat zeker niet het geval met het Euroborg stadion. Dit stadion mag met recht één van de mooiste stadions van Nederland genoemd worden. Ondanks het feit dat het een zeer recent bouwjaar heeft is er ongekend veel sfeer.

De basiskleur is groen

In de skybox

Volle bak!

Vooraf werd nog gewaarschuwd dat een regenpak en warme kleding geen overbodige luxe zouden zijn, maar op deze prachtige nazomerdag in september konden we nog genieten van een heerlijk zonnetje.

Aangezien ik niet zo’n zeilkoning ben was ik blij dat het skûtsjesilen zelf door professionals werd afgehandeld. Mijn inbreng bleef beperkt tot het hijsen van het zeil wat al zwaar genoeg was. Het was een prachtig gezicht om deze vloot van elf schepen door de meren te zien navigeren.

Verder konden we heerlijk ontspannen op de boot zitten praten met vakgenoten en concullega’s. Het enige waar we af en toe op moesten letten was het overkomen van het zeil. Zoals onze ervaren schipper het treffend met Fries accent zei: van een balk van 750 kilo wint je voorhoofd het niet.

Het vliegtuig leverde ons met enige vertraging keurig af op Gatwick Airport, één van de vier vliegvelden in de nabijheid van Londen. Met de Gatwick Express, een zeer comfortabele trein, reden we direct door naar het centrum. Hier aangekomen stapten we over op de London Underground, de Tube zoals de Engelsen zeggen. Van deze metro zouden we gedurende onze reis nog veel gebruik maken.

Zaterdag, the road to Arsenal
De tocht naar het stadion bracht ons langs een fanshop waar de nodige Arsenal-branded artikelen te verkrijgen waren. Werkelijk alles was er te koop met het Arsenal logo erop: Arsenal-balpennen, Arsenal-kussens, Arsenal-lolly’s, Arsenal-nep-tattoo’s, Arsenal-sokken, Arsenal-stropdassen en Arsenal-knuffels. Het meest absurde dat ik zag was nog een Arsenal Toaster, die je toast bewerkte met de letters AFC.

We sloegen het nodige in voor de wedstrijd en gingen door naar het stadion.

Het werd nog even spannend of we op tijd zouden zijn omdat op het allerlaatste moment bleek dat de kaarten opgehaald moesten worden op een locatie die niet in de buurt van het stadion lag. Maar gelukkig zorgde een bliksemactie via de Tube van Frank en Eric ervoor dat onze middag niet in gevaar kwam. Met de wedstrijdkaartjes in de hand gingen we via de VIP ingang aan de zuidkant van het imposante Emirates stadion naar binnen.

Lunchen in het stadion
Binnen in het stadion ontbrak het nergens aan luxe. Met een roltrap gingen we naar boven en kwamen we terecht in een prachtige eetzaal, waar we een heerlijke lunch voorgeschoteld kregen. Er werd gratis wijn geschonken en het onbeperkte lopend buffet was zeer goed aan ons besteed!

Na een welverdiende maaltijd namen we plaats op de tribune. Onze comfortabele en ruime Club Level plaatsen boden een werkelijk schitterend uitzicht over het veld. Het was wel koud buiten, dus de Arsenal muts en sjaal die in de fanshop waren ingeslagen, kwamen goed van pas. De sfeer in het stadion was goed.

De wedstrijd
De wedstrijd begon stipt om 3 uur en we herkenden al snel onze landgenoot Robin van Persie in de gelederen van de Gunners. Van Persie was goed op dreef en vrijwel bij alle kansen die Arsenal kreeg was hij betrokken. Bolton Wanderers kwam eigelijk niet in het stuk voor. Toch kon Arsenal maar moeilijk een gaatje in de hechte verdediging van de bezoekers vinden, waardoor het bij rust nog steeds 0-0 stond.

In de tweede helft kwamen de Wanderers feller uit de kleedkamer, maar ook Arsenal bleek over meer creativiteit te beschikken. Toch duurde het tot de slotfase dat de thuisclub door kon drukken. Robin van Persie raakte eerst na een weergaloze actie de paal. Even later was het invaller Nicklas Bendtner die de beslissende 1-0 op het bord zette, op aangeven van onze landgenoot. Het stadion ontplofte, mooi om mee te maken.

De avond
Na de wedstrijd van Arsenal gingen we op ons gemak naar het hotel om in te checken. Het 4-sterren hotel bood genoeg luxe om het één nachtje uit te houden en was gelegen nabij de St. Paul’s cathedral. Vanuit het hotel zochten we een eetgelegenheid op waar typisch Engelse gerechten op de kaart stonden. Ik bestelde de specialiteit van het huis: Fish & Chips.

De rest van de avond werd gespendeerd in een aantal pubs, waar we ons het Engelse bier goed lieten smaken. Een enthousiast groepje vermaakte zich nog tot in de kleine uurtjes in de Soho Club.

Zondag, Londen
De volgende dag hadden we de tijd om Londen verder te verkennen. Na een heerlijk ontbijt in het hotel begaven we ons richting Westminster, waar we o.a. de bekende Big Ben en Westminster Abbey met een bezoekje vereerden. Londen is en blijft een fantastische stad, al was het alleen al vanwege de enorme grootsheid van de monumenten en gebouwen.

We liepen nog even door naar Buckingham Palace en het St. James’s Park, waar de eekhoorntjes ondanks de kou zeer fotogeniek waren.

Nu we de nodige toeristische trekpleisters hadden gehad, besloten we naar Harrods te gaan. In dit groteske warenhuis kun je werkelijk alles kopen, heel indrukwekkend allemaal. De lunch was er ook niet verkeerd. Overigens ook bijzonder handig dat tegenover de Harrods een Starbucks te vinden is voor een lekker bakkie Bucks.

Terug naar Nederland
Het werd alweer tijd de terugreis te aanvaarden. Met de tube lieten we ons naar het treinstation vervoeren waar we de trein naar Stansted Airport wilden nemen. Hier werd het toch even benauwd toen bleek dat deze treinen waren uitgevallen. Er werden wel bussen ingezet, maar die deden er erg lang over. We zouden waarschijnlijk onze vlucht niet gaan halen.

Gelukkig voor ons had het vliegtuig echter een uur vertraging, waardoor we nog ruim op tijd konden inchecken. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo blij ben geweest dat mijn vlucht vertraging had! Na een klein uurtje vliegen arriveerden we weer op Schiphol en zat deze avontuurlijke voetbalreis er helaas weer op.

Feiten
Plaats: Londen
Wedstrijd: Arsenal – Bolton Wanderers
Uitslag: 1 – 0
Deelnemers: Eric, Frank, Youri, Vincent, Bowie, Matthijs, Kai en Jeroen
Periode: zaterdag 10 januari t/m maandag 11 januari 2009