Zo kon het gebeuren dat er vrijdagmiddag twee heren bij ons op de stoep stonden: de journalist in kwestie en een fotograaf. Ik gaf ze een rondleiding door het huis en vertelde over de verbouwing. Annemarie mocht ook haar zegje doen en we hadden een goed gevoel bij het interview.

De Telegraaf is echter niet uit op het publiceren van goed nieuws en toen ik woensdagochtend de krant oppikte met ons artikel erin werd dat meteen pijnlijk duidelijk. Hoewel er geen feitelijke onwaarheden in het artikel staan en de verbouwing in details best goed wordt beschreven, zijn de kop boven het artikel en de aanleiding die gebruikt is om het te schrijven, op zijn minst onaardig.

Zo schreef deze journalist glashard op dat ik een “Paard van Troje” in huis gehaald zou hebben met Annemarie. Dat Paard van Troje heet dan toch zeker geen Annemarie maar Thijs Wartenbergh. De kop die hij boven het artikel heeft geplaatst suggereert dat ik onvrijwillig zou verhuizen. Let op het creatieve gebruik van quotes om het woord ‘gedwongen’. Zijn interpretatie van ons verhaal maakt een verhuizing die hij niet begrijpt tot het belangrijkste onderwerp, terwijl het artikel over de verbouwing zou moeten gaan.

Teleurstellend, maar achteraf gezien logisch omdat De Telegraaf toch vooral een sensatieblad is. Ze maken misbruik van het feit dat mensen het prachtig vinden dat ze aandacht krijgen. Van een gezellig en open interview wordt vervolgens een subjectief artikel gemaakt met een schreeuwende kop.

Nu is het dan eindelijk zover. Op wat kleine ‘laatste loodjes’ na zit de verbouwing erop. Alle klussen die ik bij het begin van de verbouwing had voorzien zijn gedaan. Het resultaat mag er best zijn, al werd het vooral op het laatst mentaal steeds zwaarder om door te zetten.

De laatste twee projectjes die nu zijn voltooid betreffen de WC en de logeerkamer. Hierbij een kleine impressie van hoe het is geworden.

Logeerkamer
De kamer is gewit, het houtwerk is wit geverfd en een muur is opnieuw behangen. De vloer is voorzien van een stijlvol laminaatje. Nu nog wat meubeltjes erin en de vernieuwde logeerkamer kan in gebruik genomen worden.

WC
Het toilet zelf opknappen was eigenlijk een te zware opdracht. Overmoedig, zonder ervaring te hebben met tegelen en loodgieterswerk ben ik aan de slag gegaan. Met veel hulp is het uiteindelijk gelukt. Helaas is het niet echt vakwerk geworden. Met o.a. tegelen, voegen frasen, verven, kitten en het nodige soldeerwerk was dit wel de meest complexe en leerzame klus van de hele verbouwing.

Uiteindelijk is de hele verbouwing een jaar uitgelopen. Als ik van tevoren geweten had hoeveel werk er bij kwam kijken, dan had ik het waarschijnlijk niet gedaan. Maar gelukkig wist ik dat niet en ben ik enigszins naïef aan de slag gegaan, waardoor ik nu wel tevreden door mijn huis en tuin kan lopen en ervan kan genieten.

Laten we eens een virtuele wandeling door de tuin maken. Te beginnen aan de voorkant van het huis. De indeling is hier in grote lijnen hetzelfde gebleven, maar de bestrating, gras en vlonder zijn vernieuwd. Er zitten kleine ledjes in het pad zodat je als het donker is weet hoe je moet lopen. Twee knotwilgen flankeren het vlonder.

Aan de zijkant van het huis is de tuin opgehoogd en behalve de ronde vormen in het terras vallen de twee boompjes voor de deur op. Naast het terrasje is een scherm geplaatst met klimplanten.

Gaan we het pittoreske trapje naar beneden af, dan komen we in de achtertuin. Deze heeft veel meer bestrating gekregen. Twee heggen doorkruisen de tuin en er is een zitmuurtje aangebracht. Ook staat er een prieel, waarin ik loungebanken heb neergezet. De Mexicaanse houtkachel en hangmat maken het plaatje af.

Overal in de tuin is subtiel verlichting aangebracht, zoals kleine lantaarntjes langs de trap, ledjes in het pad en spotjes op de bomen. Het zitmuurtje bevat ook ledjes, wat een mooi effect geeft in het donker.

Het spreekt denk ik wel voor zich dat ik heel blij ben met hoe het geworden is. De ronde vormen in de bestrating, de sfeerverlichting, de oude bomen, het prieeltje en de mooie planten zorgen voor een schitterend geheel.

Nu zijn er nog twee dingen van belang: de planten nog moeten groeien, want die zijn allemaal nog heel erg klein. En het moet natuurlijk nog vaak mooi weer worden. Dan kan lekker de barbecue aan en is het optimaal genieten!

De oorspronkelijke tuin was mooi, maar te onderhoudsintensief. De borders met planten waren zo ruim bemeten, dat sommige van de prachtige planten die erin stonden niet eens zichtbaar waren. Voor iemand die dagelijks de tijd heeft om te snoeien, onkruid te wieden en water te geven misschien ideaal, maar niet voor mij.

Het nieuwe tuinontwerp voorziet in een klassieke tuin met veel ronde vormen, sfeervolle beplanting en een groot deel bestrating. Ook komt er een prachtig prieel in. Maar voor dat dit alles kan worden opgebouwd, moet er natuurlijk eerst worden afgebroken. En in die fase verkeert de aanleg nu.

Ik moet voor ogen houden dat het straks weer prachtig opgebouwd gaat worden, maar het aangezicht dat de tuin op dit moment heeft, was best even schrikken. Bomen en planten van tientallen jaren oud zijn met wortel en tak weggerukt. Her en der ligt puin en grond. Bekijk het contrast maar eens op de onderstaande foto’s.

Ook vermeldenswaardig is dat de scheuren in de gevel deze week zijn gerestaureerd. Dat is weer een grote opknapper, mag ik wel constateren.

Dat is echter wel wat er gebeurde. Eerder dit jaar viel er al een klein steentje naar beneden. Niets om je zorgen over te maken. Maar van de week betrof het ineens een hele rij stenen. Zo’n gat in je gevel da’s niet ideaal. Ik heb nog wel geprobeerd het met Velpon terug te lijmen, maar tevergeefs. Gauw maar een specialist ernaar laten kijken.

De oorzaak van deze afbrokkeling moet overigens gezocht worden in de metalen ankers die aan de voorgevel zitten en in de kozijnen. Dit metaal is gaan roesten en zorgt ervoor dat de stenen er omheen losraken.

De fase waarin de puntjes op de i gezet moeten worden is aangebroken. Lampen en schilderijen ophangen, de laatste keer een verfkwastje ergens overheen halen en kleine dingen als het wegwerken van kabeltjes of het leggen van plinten.

De tijd waarin het hele huis nog een grote puinhoop was lijkt alweer lang achter me, maar het is pas een paar maanden geleden. Als ik geweten had waar ik aan was begonnen dan had ik het waarschijnlijk niet gedaan. Maar de paradox is dat nu het werk af is, ik blij ben dat ik vooraf die kennis niet had!

Hiernaast enkele foto’s van de diverse nieuwe dingen van de afgelopen maanden. O.a. de bijkeuken is vrijwel klaar, met als blikvanger een schilderij dat uit 16 panelen bestaat. Dat was lastig ophangen kan ik je vertellen. Verder is de laatste hand gelegd aan de gang en ook aan de woonkamer.

De datum van 1 februari speelde overigens wel door m’n hoofd heen als een zelfopgelegde deadline. Op 31 januari hing ik de laatste deur erin, net zoals ik bij mijn vorige huis ook al op het allerlaatst nog een klus moest doen.

Dat is trouwens nog een curieuze anekdote, want ook bij mijn vorige huis deed ik er precies één jaar over om het huis af te maken. Dat kwam toen eigenlijk alleen maar omdat ik één muurtje echt tot het allerlaatst bewaarde. De motivatie ontbrak me om het karwei af te maken. Ik voelde me uiteindelijk genoodzaakt hem in de nacht van 8 op 9 november toch maar te behangen om mezelf in de spiegel te kunnen blijven kijken.
Het behang was toen trouwens ook op, waardoor ik een strook van een ander behangtype moest gebruiken. Iets dat uiteindelijk niemand opviel, dus zo erg was het gelukkig niet.

Deze keer was dat heel anders, omdat ik letterlijk het hele jaar, met veel plezier, bezig ben geweest. De motivatie was meestal geen probleem. Het ene weekend deed wat ik meer dan het andere, maar ik probeerde de vaart erin te houden, wat redelijk gelukt is.

Een bouwvakker zal ik denk ik nooit worden, maar ik heb in ieder geval weer een hoop nieuwe dingen geleerd. En het is best mooi geworden, zeker met alle details erbij. Dit jaar wordt het tijd de tuin eens aan te gaan pakken. Eén boom heb ik al omgezaagd, dus het begin is er. Ik ben benieuwd hoe dat zal worden.

In mijn visie van het perfecte huis hoort gewoon een haard. De winter komt er weer aan en de temperatuur daalt. Wat is er dan heerlijker dan ‘s avonds na een drukke werkdag lekker voor het haardvuur te kruipen met een goed glas whiskey?

Het is ook geen probleem prachtige plaatjes te schieten trouwens:

Maar voordat ik ervan kon gaan genieten, moest er heel wat gebeuren om de haard opgetuigd te krijgen. Hoewel er een rookkanaal in het huis aanwezig was, kon niet met zekerheid gezegd worden of dat nog wel functioneerde. De schoorsteenveger bracht gelukkig het verlossende woord. Daarna moest er flink gehakt en gestuct worden en tot slot werd de inbouwhaard zelf nog geplaatst.

Er rest nu nog een klein beetje stucwerk om alles op elkaar aan te sluiten, naar verwachting gaat dat één dezer weken gebeuren. Met die ingreep is de woonkamer dan echt klaar voorlopig. Er blijft nog genoeg te doen in de rest van het huis, maar dit is dan toch een mooie mijlpaal!

In chronologische volgorde…

De oplossing waar ik voor heb gekozen is een dichte constructie, maar je kunt er wel echt hout in branden. Het grote voordeel hiervan is, dat je veel meer rendement haalt uit het stoken en er geen nare spetters op het parket komen. Je kunt ook nog aan een knop draaien om meer zuurstof uit de kamer te trekken, daarmee kan je een echte vlammenzee creëren.

Ik heb al gemerkt dat de schrootjes die ik overal in het huis had verwijderd ideaal brandhout vormen. Dus ik heb voorlopig genoeg te verstoken!

Vorige keer kon ik in één keer een aantal kamers presenteren, dit keer blijft de update beperkt tot één ruimte: de gang. De gang bestaat uit een halletje beneden, een trap en een gangetje boven. Het opknappen van de gang was met name een lastige klus, omdat het zo’n grote ingewikkelde ruimte is met vele hoekjes, plafonds, vloeren, hoge muren en deuren.

Ik ben er heel tevreden over hoe het is geworden. Het was even bikkelen, maar dan heb je ook wat! Aangezien beelden veel meer zeggen dan woorden, volgen hier de foto’s:

Om een indruk te geven hoe totaal anders het is als voorheen, volgen hier nog twee foto’s van de gang in februari toen ik het huis betrok:

Volgende klussen op de lijst zijn het toilet, de bijkeuken en de logeerkamer. Deze maand wordt ook de haard in de woonkamer geplaatst. Als die erin zit volgt er uiteraard update op deze weblog. Hoe dan ook, er blijft voorlopig nog genoeg te doen

Woonkamer

De woonkamer is een mooi begin van deze tour. Hier is veel veranderd. De muren zijn gestuct, het plafond is gewit, de lamellen zijn weg (worden vouwgordijnen) en de schouw is gerenoveerd. Hier moet nog een open haard in komen. Dat is één van die klussen die nog open staan. Verder zitten er nieuwe deuren in met glas-in-lood en is al het houtwerk opnieuw geschuurd, gegrond en gelakt. Nadat de meubels erin gezet zijn, ziet dit er zo uit:

Voor	Na

Werkkamer

Dan de werkkamer. Deze herken je helemaal niet meer terug! Alleen aan het raampje kun je zien dat deze twee foto’s in dezelfde kamer genomen zijn. De oude badkamer die hier zat is verwijderd en de kamer is weer helemaal opgeknapt. Structuurverf, vloerbedekking en wit houtwerk zorgen voor de afwerking. Het is nog wel een beetje rommelig, maar met wat geplande extra kastruimte is dat ook zo weer verleden tijd.

Voor	Na

Mediakamer

De mediakamer was de eerste kamer die klaar was, en met reden. Want tussen al dat verbouwen door wil je ook weleens ontspannen. En dat lukt best aardig in deze kamer, die voorzien is van een heerlijke plofbank waar je volledig in wegzakt en een hagelwitte muur waarop met een beamer films en games geprojecteerd kunnen worden. Het enige probleem is opstaan en weer verder gaan.

Voor	Na

Slaapkamer

In de slaapkamer was het bikkelen om het blauwe kleurtje weg te krijgen dat het houtwerk ontsierde. Dat dit redelijk is gelukt, bewijzen onderstaande foto’s. Ik vind dat het en sfeervolle kamer is geworden waarin ik perfect mijn welverdiende uiltjes kan knappen.

Voor	Na

Badkamer

De badkamer moest geheel opnieuw gebouwd worden in de voormalige logeerkamer. Dat was geen senicure, maar het is verbluffend goed gelukt. De ruimte is perfect voor de componenten die in deze badkamer aanwezig zijn: vloerverwarming, douchecabine, dubbele wastafel, toilet en ligbad. De douche verdient speciale vermelding. Het betreft hier een SunShower met een regendouche. Echt heerlijk kan ik je vertellen!

Voor	Na

Dat was het weer voor deze keer. Volgende keer kan ik hopelijk de hal boven en beneden, de bijkeuken en het balkon laten zien, daar ben ik nog druk mee bezig.

De aanwezigheid van kleine padjes had mij echter moeten alarmeren, dat er ook toezicht van een mamma en pappa pad aanwezig zou kunnen zijn. Maar ik was zo verkikkerd door de aanblik van die kleine doerakken dat ik verder niet nadacht over anderen paden, ik bedoel padden.

Tot ik een blauwe afvalzak in mijn tuin spotte. Padverdorie, dacht ik nog. Wat doen die pootjes daar? Het kiertje oplichtend van de zak ontwaarde ik een hele padden-familie. Een stuk of vijf padden bevond zich in deze schuilplaats, die ze kennelijk heerlijk vonden.

Even keken ik en de padden elkaar bewegingsloos aan. Een pad-stelling zou je dat kunnen noemen. Toen begonnen de dikke vette pappa en de mamma pad zich te roeren. Met grote lompe sprongen zochten ze een veiliger heenkomen. Ze gingen op pad en hun kroost volgende al snel.

Ik hoop maar dat ze hun paddenstoelen mee hebben genomen. Of zouden ze die hebben Verpatst?