Rome was de hoofdstad van het Romeinse Rijk en heden ten dage zetelt de Paus er in het ministaatje Vaticaanstad. Zo bezien is Rome al ruim 2000 jaar het centrum van de wereld. Er is dan ook genoeg te doen. Ons hotel Di Milani lag zeer centraal waardoor de meeste bezienswaardigheden zich op loopafstand bevonden.

Vrijdag 6 mei
We begonnen onze tocht door de stad als vanzelfsprekend bij het Colosseum, het oudste sportstadion ter wereld. Gebouwd in het jaar 80 door Keizer Vespasianus en zijn zoon Titus, had dit stadion een capaciteit van 50.000 zielen. Als je ervoor staat is het verbazingwekkend dat ze destijds in staat waren zoiets enorms te bouwen.

Om onduidelijke redenen was het vandaag niet mogelijk het Colosseum van binnen te bekijken, dus we zouden nog een keer terug moeten komen.

We liepen verder richting het Forum Romanum en passeerden de triomfboog van Trajanus pal naast het Colosseum.

Dat de paus in Rome zetelt is overigens ook niet te missen, want overal op straat zie je nonnen en priesters in vol ornaat rondlopen. Ze gaan met hun tijd mee, zo bewijst deze priester op zijn scooter.

Scooters zijn erg populair in Rome, waar het verkeer een chaos is en de straatjes smal. Er zijn zelfs aparte parkeervakken voor.

Je er ook regelmatig Smarts op onderstaande manier geparkeerd staan. Erg handig.

We sloten de dag af met een heerlijke pasta in het onderstaande restaurant gelegen naast het forum van Trajanus.

Ook het traditionele Italiaanse ijs mocht natuurlijk niet ontbreken.

Zaterdag 7 mei
Deze dag maakten we een bustoer door de stad, zeer aan te raden. We bezochten o.a. de Spaanse trappen en we stapten uit bij het Vaticaan waar we de Sint Pieter natuurlijk met een bezoekje vereerden.

Het plein is prachtig en dit is met stip de meest bezochte plek in Rome. De rij om de Sint Pieter in te komen was enorm. Moedig zijn we erin gaan staan. Eenmaal in de kerk bleek die zo groot dat de mensenmassa er moeiteloos in op ging.

Na deze spirituele middag begaven we ons naar een ander heiligdom: Stadio Olimpico van AS Roma. Hier zou het grote AC Milan op bezoek komen.

Stadio Olimpico ligt niet in het centrum, maar is met de metro gevolgd door een flinke wandeling te bereiken. Het terrein om het stadion heen is mooi aangelegd met winkeltjes, brede lanen en diverse sportvelden.

De gezellige, sportieve sfeer die de omgeving oproept werd verstoord door de zeer strikte beveiliging rondom deze wedstrijd. We moesten diverse controles ondergaan en onze rugtas werd wel drie keer uitgebreid doorzocht. Dat dit nodig was bleek later tijdens de wedstrijd wel, want er werd ondanks deze zeer zware beveiliging nog diverse malen vuurwerk afgestoken.

Het stadion is van buiten niet erg imponerend, maar er kunnen 72.000 mensen in. De sfeer zat er vanaf het begin van de wedstrijd goed in, hoewel er wel relletjes waren bij het uitvak. De haag van stewards werd overlopen toen AS Roma fans met vuurwerk in de hand de AC Milan aanhang bestormden. Dit incident werd snel de kop ingedrukt en de wedstrijd ging onverstoorbaar verder.

Vanaf onze plaatsen op de lange zijde, dicht bij het veld, hadden we gelukkig geen last van de ongeregeldheden en konden we alles goed volgen.

Seedorf en Van Bommel speelden mee bij AC Milan en ze speelden goed. Bij Roma draaide alles om één man: Francesco Totti. Een voorbeeld hiervan was dat de stadionspeaker na het opnoemen van de voltallige selectie wat extra tijd nam de spanning voor de laatste naam op te bouwen, zodat het hele stadion de naam “Totti” uitzinnig mee kon scanderen. Daarna werd er een liedje ingezet met een tekst als “Er is maar één kapitein en dat is…” De adoratie nam bijna absurde vormen aan.

Totti kon het verschil ondanks enkele briljante acties niet maken en de wedstrijd eindigde in 0-0. Dit was genoeg voor AC Milan om kampioen te worden, waardoor we hun kampioensfeest nog konden meemaken. Veel supporters om ons heen bleken toen Milan shirts onder hun kleren te dragen en als wolven in schaapskleren zongen ze nu luidkeels de AC Milan spelers toe. Maar goed dat er geen goal voor Roma was gevallen want wij dachten in een vak met Roma supporters te zitten.

Zondag 8 mei
De zondag is iets speciaals in Rome. Het centrum van de stad was autoluw gemaakt en er was kermis. Ook waren er tientallen volleybalvelden op de weg gemaakt voor kinderen. We kregen zo een totaal ander beeld van deze stad.

In het fort van Trajanus is een museum waar we vol goede moed instapten. Hoewel er weinig te zien bleek in het fort zelf hadden we er wel een fantastisch uitzicht.

het Colosseum was nu ook open voor publiek, waardoor we dit machtige stadion van binnen konden bekijken. Van binnenuit was pas goed de grootsheid van dit meesterwerk van Romeinse architectuur zichtbaar.

We namen nu ook de tijd om het Forum Romanum te bezoeken. De vele ruïnes liggen in een mooi onderhouden park en zijn het bezoeken meer dan waard.

Maandag 9 mei
De laatste dag hadden we maar beperkte tijd die we wilden besteden aan twee hoogtepunten die we nog niet hadden gezien. We liepen eerst naar het Pantheon. Het grootste en oudste Romeinse gebouw dat nog in goede staat is. De vroegere Romeinse tempel is omgebouwd tot Katholieke kerk en heeft daardoor de tand des tijds doorstaan.

Daarna liepen we door naar de Trevi fontijn. Een legende zegt dat je een muntje in de fontein moet gooien om ooit terug te keren in Rome. Opvallend genoeg lag er geen enkele euro in het water. De legende moet dus aan kracht verloren hebben of wordt goed schoongehouden door behulpzame muntenverzamelaars.

Hier eindigde ons bezoek aan Rome alweer, we hadden heel wat kilometers afgelegd door de drukke en veelal gezellige straten. Het is een stad met twee gezichten gebleken die heel veel te bieden heeft. Naast het verval en het altijd drukke verkeer is er de onmiskenbare grootsheid uit het verleden en de (culinaire) gezelligheid.

Kort filmpje met een impressie van de reis:

We vlogen via Edinburgh en na een korte taxirit kwamen we aan bij het hotel in Glasgow. Met het centrum op loopafstand begonnen we aan een korte verkenning van de stad, om vervolgens een bus naar het stadion te pakken.

De Celtic Park stadion tour
De eerste indruk van het stadion was geen grootse. Hoewel Celtic Park een indrukwekkende capaciteit heeft van 60.857 zitplaatsen, spreken de bouw en de omgeving niet tot de verbeelding. Pal naast het stadion ligt een begraafplaats en verder is er niet veel anders te zien dan vervallen industrie en asfalt. Aan niets konden we afleiden dat hier een trotse Europese topclub met een miljoenenbegroting gehuisvest is.

De faam van de club werd wel vertolkt door de naastgelegen fanshop. De meest uiteenlopende waar was er te krijgen om de Celtic fan van de wieg tot het graf te bedienen. Zo konden pasgeborenen zich al sabbelend op een Celtic speentje hullen in een Celtic rompertje. We sloegen sjaals, mutsen en souvenirs in en maakten ons op voor het eerste programma onderdeel: de stadion tour.

Een in keurig Celtic-pak gehulde gentleman stond ons al op te wachten. Deze man vertelde in onvervalst Schots accent met veel plezier over zijn club, al draafde hij soms een beetje door in de details. De nodige sneren naar de grote aartsrivaal Glasgow Rangers waren natuurlijk niet van de lucht.

Het verhaal over de beker die Celtic in 1902 won is me het meest bijgebleven. Deze beker, eerder in bezit van Glasgow Rangers, werd hergebruikt in een benefiet toernooi ter gelegenheid van de tragedie in Ibrox Stadium. Toen Celtic in de finale onverwacht de Rangers klopte, namen zij de beker mee naar huis. De Rangers waren hier niet blij mee en eisten de beker terug, wat door Celtic werd geweigerd. Sindsdien dient het bestuur van de Rangers elk jaar een formeel verzoek in tot teruggave van de beker, nu al 109 jaar.

Na de stadion tour aten we wat in de stad aan het St. George Square. De Fish & Chips en hamburgers met friet waren goed aan ons besteed.

De wedstrijd
Per taxi vertrokken we vroeg naar de wedstrijd die om 12:30 ‘s middags gespeeld zou worden. Ruim voor aanvang waren we aanwezig. Het terrein om het stadion gaf nu een totaal andere aanblik.

Overal liepen in het groen-wit gehulde supporters rond die luidkeels de liefde aan hun club betuigden. De beveiliging was al bijna even talrijk. Naast politie te paard waren er enkele honderden agenten op de been om dit duel in goede banen te leiden.

Eenmaal in het stadion namen we plaats op de bovenste ring waar we een prima uitzicht hadden over het veld.

De wedstrijd was een fantastische belevenis. Voorafgaand aan de wedstrijd werd er uit volle borst “You’ll Never Walk Alone” gezongen waar je kippenvel van kreeg. Tijdens de wedstrijd bleven de supporters hun club 90 minuten lang naar de overwinning schreeuwen. Het was een kolkende massa van zingende en springende fans.

Het wedstrijdverloop was in ons voordeel, want Celtic kwam al snel op voorsprong. Hooper opende in de zeventiende minuut de score en trof na een klein half uur spelen opnieuw doel. Kris Commons maakte in de tweede helft het derde doelpunt.

De 7.500 Rangers fans in het uitvak roerden zich in het eerste kwartier nog, maar werden daarna overstemd door het Celtic publiek dat door het dolle heen was. De 3-0 einduitslag werd uitbundig gevierd. Het niveau van de wedstrijd was overigens matig, maar dat mocht de pret niet drukken.

Illustratief voor de enorme beleving van deze wedstrijd was dat er, zoals vaak bij andere clubs, geen vak met harde kern supporters aan te wijzen was. Het hele stadion deed vol overgave mee en dat is uniek. Na afloop galmde het “We Just Can’t Get Enough“, wat herhaaldelijk door de supporters ten gehore werd gebracht, nog na. We waren het erover eens dat deze wedstrijd qua ambiance niet te overtreffen was.

De avond brachten we door in de gezellige pub Waxy O’Connor’s in het centrum van Glasgow, die meerdere lagen met nisjes, gezellige hoekjes en barretjes met elkaar verbond. Hier spraken we na over de wedstrijd en lieten ons het traditionele Schotse bier goed smaken! Het eten was er uitstekend en konden we zelfs het traditionele Schotse gerecht Haggis proberen.

De volgende dag berichtten de kranten over de sensationele zege van Celtic op Rangers.

De Glengoyne whiskey distillery
Schotland staat bekend om haar lange whiskey traditie en daarom maakten we op de laatste dag een excursie naar een echte whiskey distillery.

We bereikten de ten noorden van Glasgow gelegen Glengoyne distillery binnen een klein uurtje. In deze traditionele stokerij, aan de rand van het Schotse hoogland, wordt de whiskey nog op ambachtelijke wijze gebrouwen.

Met typisch Schotse humor werden we rondgeleid en kregen we een 10-jaar oude Glengoyne whiskey te proeven. Ons uitje kreeg zo een ontspannen slot.

Feiten
Plaats: Glasgow, Schotland
Wedstrijd: Celtic FC – Glasgow Rangers
Uitslag: 3 – 0
Deelnemers: Eric, Frank, Jeroen, Bowie, Vincent, Matyas, Nancy, Jorrit, Evert, Matthijs, Robin en Laurens
Periode: zaterdag 19 februari t/m maandag 21 februari 2011

Zie ook:

• 2010: Real Madrid – Malaga
• 2009: Arsenal – Bolton Wonderers

Wanneer ik aan Almere dacht, kwam in eerste instantie de stad in me op waar de PVV de grootste partij was geworden. De straatcommando’s die Geert Wilders er in wilde voeren riepen beelden bij mij op van grimmige en grauwe straten, van een stad nood waar de moslimterreur hoogtij viert en geen mens meer veilig over straat kan.

Hoewel ik over de buitenwijken geen uitspraken kan doen had het centrum van Almere, ondanks het regenachtige weer, gelukkig zeker niet deze sombere uitstraling. Sterker nog, het was er verrassend goed toeven. Het moderne stadshart is prachtig aangelegd en er we hadden er keuze genoeg onze dagen vol te maken.

De binnenstad mist het romantische van een middeleeuws centrum maar de praktisch aangelegde brede, autoluwe lanen en pleinen maken het er fijn winkelen. Een tip van ons is de brasserie “De Jongens van Almere”, strategisch gelegen op het Fashion en Food Court (je moet er maar opkomen). Hier kun je een heerlijk broodje eten!

Het hotel was ideaal gelegen, op loopafstand van Gare du Nord en pal naast het metrostation Louis Blanc. Voor een stadshotel was het verder prima verzorgd. Bij het ontbijt waren er zelfs heerlijke pannenkoekjes te nuttigen!

De eerste dag begonnen we goed en bezochten we het Louvre (waar het aardig druk was) en de de Eiffeltoren bij dag en bij nacht.

Dag twee was het indrukwekkende zakencentrum La Défence aan de beurt. We stonden onder de “Grand Arche” en hadden zo een schitterend overzicht over dit hypermoderne gedeelte van de stad.

De Champs d’Elysées en de Arc de Triomphe konden natuurlijk ook niet op onze stedentrip ontbreken.

Daarna maakten we nog stops bij achtereenvolgens de Notre Dame, de Dome des Invalides, het graf van Napoleon en het legermuseum.

De laatste dag pakten we de metro richting de wijk Montmartre. Een hele gezellige wijk die zich het best laat omschrijven als een dorp in een stad. Vanaf de Sacre Coeur liepen we door naar het Place du Tetre en hier lieten we ons door één van de vele schilders vastleggen. Zie hier het resultaat!

Tot slot liepen we nog naar de Cimetière de Montmartre, een bijzondere begraafplaats, waar veel bekende Fransen begraven liggen. Daarna was het alweer tijd voor de Thalys naar huis. Drie dagen zijn zo om en we hebben lang niet alles kunnen zien, maar dat geeft weer genoeg reden om weer een keer terug te gaan.

Duin & Kruidberg ligt op een steenworp afstand van Haarlem. Op dit hotel was daarom mijn keuze gevallen bij het zoeken naar een leuke verblijfplaats in de buurt van deze stad. De tuinen van het indrukwekkende landhuis liggen bovendien naast het natuurgebied Zuid-Kennemerland.

De zaterdag besteedden we aan winkelen in het centrum. Je kunt goed merken dat Haarlem een stad van enige importantie is als hoofdstad van Noord-Holland.

Aangekomen in ons hotel genoten we van een heerlijk diner in Brasserie DenK, gelegen in de kelder van het landhuis. Een leuke bijkomstigheid was dat onze na afloop in de lounge bestelde drankjes (een Irish coffee en een warme chocomel), spectaculair werden bereid door de barman met het nodige vuur, bakjes en kannetjes.

De volgende dag liepen we een wandelroute door het nabij gelegen natuurgebied Zuid-Kennemerland. In de bossen en duinen hier kom je als wandelaar zeker aan je trekken. Alleen jammer dat het ijzig koud was rond deze tijd van het jaar, maar een lekkere warme chocomel na afloop vergoedde dit ongemak ruimschoots.

We waren zeer te spreken over de service en de allure van landgoed Duin & Kruidberg. Een ideale uitvalsbasis voor wie de stad Haarlem en het natuurgebied Zuid-Kennemerland willen verkennen.

Real Madrid is de grootste club ter wereld. De club heeft de meeste prijzen gewonnen en betaalde onlangs nog, zonder blikken of blozen, 94 miljoen euro voor slechts één speler: Cristiano Ronaldo. Het team heeft dit jaar met Kaka, Xabi Alonso, Benzema, Raul, Sergio Ramos en Casillas bijna louter super-vedetten op het veld staan. Onze reis bestond uit een bezoek aan de wedstrijd Real Madrid – Malaga en drie dagen in de stad Madrid.

Santiago Bernabéu
Zaterdag koud uit het vliegtuig bezochten we als eerste het stadion Santiago Bernabéu, waardoor we meteen in de juiste stemming kwamen. De metro zette ons op loopafstand af bij dit indrukwekkende stadion, gelegen in het hart van Madrid. Het hotel waar we verbleven bevond zich bovendien op een steenworp afstand. We deden de stadion tour, die ons langs alle gewonnen bekers van Real Madrid bracht en we konden alvast de grootsheid van dit 80.354 zitplaatsen tellende stadion ervaren.

‘s Avonds begaven we ons naar het karakteristieke centrum, waar we ontdekten dat er genoeg te beleven is in deze bruisende wereldstad. Vanaf het centrale plein Puerta del Sol liepen we de binnenstad in. De route was me al beetje bekend door mijn eerdere bezoek in Madrid.

Tot in de kleine uurtjes lieten we ons het Madrileense bier goed smaken. Madrid bleek ook een zeer internationale stad, we kwamen mensen uit alle windstreken tegen. Een dronken Engelsman en fan van Liverpool leerde ons nog een supporterslied over Carragher, dat hij ongevraagd uit volle borst zong.

De oude binnenstad, Plaza Mayor
Het was laat geworden en dat had zijn tol geëist, maar uiteraard waren we vastbesloten de stad ten volle te beleven. Daarom vertrokken we zondagochtend naar het oude centrum, voor een wandeling langs toeristische trekpleisters als de Plaza Mayor, de Almudena Kathedraal en het Koninklijk Paleis.

Het aangename weer voor dit jaargetijde liet het zelfs toe om even lekker in het zonnetje te zitten op een terrasje.

De lunch gebruikten we in een echt Spaans tapas restaurant. De mosselen, stukken inktvis en uiringen vielen niet bij iedereen even goed in de smaak, maar het was leuk kennis te maken met deze onmiskenbaar authentiek Spaanse delicatessen.

De wedstrijd
Om 21:00 uur zou de aftrap van onze wedstrijd zijn, dus we zorgden dat we op tijd bij het stadion waren. Ruim een uur van tevoren was het om het stadion al een drukte van van belang. Er waren rondom het stadion diverse kraampjes met fanartikelen opgetrokken en we zagen ook de spelersbus onder politie escorte nog voorbijrijden.

We hadden ideale plaatsen, vlakbij het veld aan de lange zijde. Het stadion stroomde langzaam vol en uiteindelijk waren er bij de aftrap ruim 60.000 stoeltjes bezet. Voordat de wedstrijd begon werd er eerst nog een minuut stilte gehouden voor de slachtoffers van de aardbeving in Haïti. Je kon een speld horen vallen: het was muisstil.

In het duel eiste Cristiano Ronaldo een hoofdrol voor zich op. De duurste speler ter wereld scoorde twee fraaie goals, maar werd halverwege de tweede helft met een rode kaart van het veld gestuurd omdat hij Patrick Mtiliga van Malaga een elleboogstoot uitdeelde. Hij maakte een knap stukje theater, vol ongeloof stortte hij ter aarde, de handen ten hemel geheven. De reactie van het publiek was overweldigend, het fluitconcert was zo luid dat mijn oren ervan piepten.

Het vak met de harde kern supporters, de Ultra Sur, liet de hele wedstrijd van zich horen, met onafgebroken gezang. De teksten lieten weinig aan de verbeelding over. Zo leerden we dat er in Barcelona veel stront te vinden is en dat het stadion Vicente Calderón van aartsrivaal en stadgenoot Atletico Madrid met name bevolkt wordt door homo’s.

Afscheid Ruud van Nistelrooy
Voorafgaand aan de wedstrijd werd even kort afscheid genomen van Ruud van Nistelrooy, die drie jaar bij Madrid had gespeeld en in die periode vele doelpunten voor de Koninklijke had gescoord. Dit vlugge afscheid vonden de Ultra Sur niet voldoende en zij zetten tien minuten voor het einde van de wedstrijd een lied in voor hun held. Dit lied bleven ze onafgebroken zingen, zelfs terwijl de rest van de tribunes al zo goed als leeg waren. Af en toe leek het even of ze het op zouden geven maar met hernieuwde kracht klonk het “Van Nistelrooy, lalalalalalala”, begeleid door trommels, dan toch weer van de tribunes.

Het werd duidelijk dat ze niet zouden vertrekken zonder dat Van The Man zich nog één keer persoonlijk zou melden op het veld. Dit gebeurde na ruim een half uur. Een kippenvel moment! Van Nistelrooy liet zich toezingen door de supporters en nam in stijl afscheid, waarna ook de Ultra Sur tevreden huiswaarts keerde.

Het Palacio Royal
De laatste dag in Madrid keerden we terug naar het Koninklijk Paleis om dit enorme gebouw van binnen te bekijken. Het paleis is het grootste in Europa met 135000 m2 oppervlak en 3418 kamers. Elke kamer is overweldigend rijk gedecoreerd met beelden, goud, zilverwerk, vazen en schilderijen. De rijkdom van het Spaanse wereldrijk onder een koning als Philips V (1683-1746) is in exponent terug te vinden in dit grotesk opgezette paleis. Een absolute aanrader voor elk bezoek aan Madrid.

In een souvenirwinkel hadden we een klein voetballetje gekocht en de pleinen voor het Palacio Royal leenden zich uitstekend voor een potje straatvoetbal.

Na alle indrukken die we opgedaan hadden in het paleis testten we nog even of de Burger King ook in Spanje goede Whoppers produceert. Dit bleek het geval te zijn. Met deze geruststellende gedachte in het achterhoofd begaven we ons terug naar het vliegveld voor de vlucht naar huis.

De wereldstad Madrid, het indrukwekkende stadion, de grootheid van de club Real Madrid en het emotionele afscheid van Ruud van Nistelrooy droegen allen bij aan een unieke ervaring die we waarschijnlijk niet snel zullen vergeten.

Feiten
Plaats: Madrid
Wedstrijd: Real Madrid – Malaga
Uitslag: 2 – 0
Deelnemers: Eric, Frank, Vincent, Youri, Bowie, Gijs, Evert, Matthijs en Jeroen
Periode: zaterdag 23 januari t/m maandag 25 januari 2010

Lees hier een uitgebreid verslag van onze reisavonturen.

Door onze planning konden we een goede vergelijking maken tussen Barcelona en Madrid. Twijfel jij welke stad een bezoekje verdient? Misschien heb je dan iets aan ons niets ontziende oordeel…

Stad/sfeer Barcelona Barcelona heeft een hele leuke gezellige sfeer, de Ramblas is daar een goed voorbeeld van. Altijd druk, altijd wat te beleven, zowel ‘s middags als ‘s avonds gezellig.	Stad/sfeer Madrid In Madrid was de sfeer ‘s middags heel goed, het Plaza Mayor vonden wij een heel mooi gezellig plein. ‘s Avonds kwamen er echter meer bedelaars op straat en was het gevoel van veiligheid minder.
Eten Barcelona Merkwaardig genoeg was het in Barcelona heel lastig om een lekker eettentje te vinden. Wij hebben in al die dagen niet één restaurant kunnen vinden waar we lekker konden eten!	Eten Madrid In Madrid was het makkelijker om lekker te eten. Helaas waren de prijzen wel erg hoog. Het was geen uitzondering dat je bij je kale stukje vlees alles bij moest bestellen.
Openbaar vervoer Barcelona Het openbaar vervoer in Barcelona is goed geregeld. Met de metro kom je overal maar die is onmenselijk warm. De toernistenbus is een aanrader, lekker ontspannen naar alle bezienswaardigheden kijken en onbeperkt in- en uitstappen. Wel erg prijzig overigens.	Openbaar vervoer Madrid Ook in Madrid kun je een toeristenbus nemen, iets goedkoper en minstens zo leuk. De metro was veel koeler en moderner dan in Barcelona, maar veel trajecten waren afgesloten i.v.m. werkzaamheden.
Hotel Barcelona Het hotel dat we hadden in Barcelona (Torre Catalunya) was echt perfect. Niet midden in het centrum maar wel vlak naast een metrostation waardoor we binnen 10 minuten op de Ramblas stonden. Ruime, luxe kamer en lekker ontbijt. Echt een aanrader!	Hotel Madrid Vincii centrum was zeer centraal gelegen, de belangrijkste bezienswaardigheden op loopafstand. Schoon en netjes maar wel in een vreemde stijl. De kamer was erg klein en de airco werkte niet goed. Na Barcelona was dit een tegenvaller.
Stadion Barcelona Het Camp Nou stadion in Barcelona maakte een grote indruk op ons. Het is van binnen wat oud, maar er heerst een echte voetbalsfeer.	Stadion Madrid Een hypermodern stadion, maar met wat minder sfeer dan Barcelona. Leuk museum. De fanshop viel echter weer wat tegen.
Bezienswaardigheden Barcelona Qua bezienswaardigheden heeft Barcelona veel te bieden. Veel gebouwen in Modernista stijl en natuurlijk de bouwwerken van Gaudi. Uniek. De toeristische bustour is een aanrader om alles te kunnen zien.	Bezienswaardigheden Madrid Madrid doet niet voor Barcelona onder voor wat betreft imponerende gebouwen. Alles is ook zeer goed onderhouden en schoon. Alleen is het heel dicht op elkaar gebouwd. Sommige mooie gebouwen en beelden vallen daarom niet eens op, omdat er maar hele smalle steegjes tussen zitten.

Algemeen oordeel: Barcelona!
Wij vonden Barcelona net iets leuker dan Madrid. Het was er gezelliger en er is heel veel te beleven. Madrid is vooral mooi, een soort openlucht museum. Maar ‘s avonds voel je je er minder veilig.

Madrid krijgt pluspunten omdat je daar veel makkelijker lekker kunt eten, dat was bijna niet te doen in Barcelona. Maar het veel mooiere hotel, de ruimere opzet van de stad en de ligging aan de zee maakten toch Barcelona de nipte maar verdiende winnaar van ons vergelijk.

In Maastricht hadden we een leuk hotel, hotel Mabi. Bij aankomst kregen we meteen een lekkere Limburgse vlaai en een kop koffie voorgeschoteld, precies waar we behoefte aan hadden!

Het hotel was smaakvol gedecoreerd en gelegen in hartje stad. Je liep zo het gezellige marktplein op.

Na ‘s middags uitgebreid winkelen was er ‘s avonds tijd om even een rondje te lopen langs de talloze kerken en bijvoorbeeld het beeld van Jan Pieter Minckeleers met zijn eeuwig brandende vlam.

In Valkenburg was de speelhal nog steeds functioneel, dus we hebben nog een klein gokje gewaagd, maar helaas geen woekerwinsten opgestreken dit keer.

Tot besluit brachten we nog een bezoekje aan Sittard met het gezellige marktplein. En het is misschien een cliché maar ik kan het bevestigen: Limburgs bier smaakt gewoon een stuk lekkerder in Limburg!

Zaterdag, 14 maart
We vertrokken al vroeg met EasyJet en de vlucht had geen vertraging, waardoor we lekker op tijd op vliegveld Luton aankwamen. Eenmaal in het centrum kochten we gelijk een ticket voor de Underground (The Tube), het ideale vervoermiddel voor wie zich in Londen snel wil verplaatsen.

We startten ons bezoekje aan Londen natuurlijk bij Harrods, het immense warenhuis waar alle beroemdheden hun boodschappen komen doen. We vergaapten ons aan alle uitgestalde waar, maar wisten disciplinair de hand op de knip te houden. Na een paar uurtjes struinen bewezen we Diana en Dodi Al Fayed nog even hun laatste eer bij het gelijknamige memorial alvorens onze weg te vervolgen.

De middag brachten we door met een sight-seeing tour door enkele hoogtepunten van Londen. Zo stapten we uit bij Westminster, waar we de Big Ben zagen en liepen door naar de Horse Guards Parade door het St. James’s Park naar Buckingham Palace.

De lange wandeling langs al deze bezienswaardigheden had veel van onze benen gevraagd, daarom gingen we lekker eten bij een restaurant nabij Victoria Station. De Chateau Briant smaakte uitstekend en vormde een prima basis om ‘s avonds te gaan genieten van de musical in Londen.

Het theater waarin Billy Elliot werd opgevoerd was zeer sfeervol en straalde de grandeur uit die je mag verwachten. De musical zelf was ook geweldig. Vele inventieve decorstukken, licht- en geluidseffecten, een verhaal met veel diepgang en afwisseling en fantastische acteurs, met natuurlijk als absolute uitblinker het jongetje Billy Elliot zelf.

Omdat de acteurs praatten met een sterk accent waren de dialogen soms lastig te volgen. Hierdoor misten we af en toe een fijnzinnige kwinkslag of een creatief woordgrapje. Dat kwam omdat het verhaal zich afspeelde in een Engels mijnwerkersdorpje. Maar desondanks was het ruim drie uur intens genieten en het hele schouwspel maakte een onuitwisbare indruk op ons.

Zondag, 15 maart
Na een heerlijk ontbijt in het prachtige 4 sterren hotel waar we verbleven, begaven we ons de binnenstad weer in. Met de Tube reisden we naar de Memorial en de London Bridge en genoten daar van een heerlijk zonnetje.

We liepen langs de waterkant naar de Tower Bridge en de rest van de middag struinden we in dit gebied rond en zagen we o.a. de Tower of London. Bij één van de meest opmerkelijke Starbucks filialen die ik ooit heb gezien dronken we nog een heerlijk bakkie. Na een stevige lunch was het moment alweer gekomen om de terugreis te aanvaarden.

Vanuit Victoria Station vertrokken we net als op de heenreis met de Greenline Bus naar het vliegveld. Door een ongeluk op de snelweg was deze echter compleet afgesloten dus we beleefden nog een spannende tijd toen de bus geen meter vooruit kwam. Zouden we ons vliegtuig halen? Gelukkig ging alles na een half uurtje weer rijden en waren we ruim op tijd op het vliegveld.

Het vliegtuig leverde ons met enige vertraging keurig af op Gatwick Airport, één van de vier vliegvelden in de nabijheid van Londen. Met de Gatwick Express, een zeer comfortabele trein, reden we direct door naar het centrum. Hier aangekomen stapten we over op de London Underground, de Tube zoals de Engelsen zeggen. Van deze metro zouden we gedurende onze reis nog veel gebruik maken.

Zaterdag, the road to Arsenal
De tocht naar het stadion bracht ons langs een fanshop waar de nodige Arsenal-branded artikelen te verkrijgen waren. Werkelijk alles was er te koop met het Arsenal logo erop: Arsenal-balpennen, Arsenal-kussens, Arsenal-lolly’s, Arsenal-nep-tattoo’s, Arsenal-sokken, Arsenal-stropdassen en Arsenal-knuffels. Het meest absurde dat ik zag was nog een Arsenal Toaster, die je toast bewerkte met de letters AFC.

We sloegen het nodige in voor de wedstrijd en gingen door naar het stadion.

Het werd nog even spannend of we op tijd zouden zijn omdat op het allerlaatste moment bleek dat de kaarten opgehaald moesten worden op een locatie die niet in de buurt van het stadion lag. Maar gelukkig zorgde een bliksemactie via de Tube van Frank en Eric ervoor dat onze middag niet in gevaar kwam. Met de wedstrijdkaartjes in de hand gingen we via de VIP ingang aan de zuidkant van het imposante Emirates stadion naar binnen.

Lunchen in het stadion
Binnen in het stadion ontbrak het nergens aan luxe. Met een roltrap gingen we naar boven en kwamen we terecht in een prachtige eetzaal, waar we een heerlijke lunch voorgeschoteld kregen. Er werd gratis wijn geschonken en het onbeperkte lopend buffet was zeer goed aan ons besteed!

Na een welverdiende maaltijd namen we plaats op de tribune. Onze comfortabele en ruime Club Level plaatsen boden een werkelijk schitterend uitzicht over het veld. Het was wel koud buiten, dus de Arsenal muts en sjaal die in de fanshop waren ingeslagen, kwamen goed van pas. De sfeer in het stadion was goed.

De wedstrijd
De wedstrijd begon stipt om 3 uur en we herkenden al snel onze landgenoot Robin van Persie in de gelederen van de Gunners. Van Persie was goed op dreef en vrijwel bij alle kansen die Arsenal kreeg was hij betrokken. Bolton Wanderers kwam eigelijk niet in het stuk voor. Toch kon Arsenal maar moeilijk een gaatje in de hechte verdediging van de bezoekers vinden, waardoor het bij rust nog steeds 0-0 stond.

In de tweede helft kwamen de Wanderers feller uit de kleedkamer, maar ook Arsenal bleek over meer creativiteit te beschikken. Toch duurde het tot de slotfase dat de thuisclub door kon drukken. Robin van Persie raakte eerst na een weergaloze actie de paal. Even later was het invaller Nicklas Bendtner die de beslissende 1-0 op het bord zette, op aangeven van onze landgenoot. Het stadion ontplofte, mooi om mee te maken.

De avond
Na de wedstrijd van Arsenal gingen we op ons gemak naar het hotel om in te checken. Het 4-sterren hotel bood genoeg luxe om het één nachtje uit te houden en was gelegen nabij de St. Paul’s cathedral. Vanuit het hotel zochten we een eetgelegenheid op waar typisch Engelse gerechten op de kaart stonden. Ik bestelde de specialiteit van het huis: Fish & Chips.

De rest van de avond werd gespendeerd in een aantal pubs, waar we ons het Engelse bier goed lieten smaken. Een enthousiast groepje vermaakte zich nog tot in de kleine uurtjes in de Soho Club.

Zondag, Londen
De volgende dag hadden we de tijd om Londen verder te verkennen. Na een heerlijk ontbijt in het hotel begaven we ons richting Westminster, waar we o.a. de bekende Big Ben en Westminster Abbey met een bezoekje vereerden. Londen is en blijft een fantastische stad, al was het alleen al vanwege de enorme grootsheid van de monumenten en gebouwen.

We liepen nog even door naar Buckingham Palace en het St. James’s Park, waar de eekhoorntjes ondanks de kou zeer fotogeniek waren.

Nu we de nodige toeristische trekpleisters hadden gehad, besloten we naar Harrods te gaan. In dit groteske warenhuis kun je werkelijk alles kopen, heel indrukwekkend allemaal. De lunch was er ook niet verkeerd. Overigens ook bijzonder handig dat tegenover de Harrods een Starbucks te vinden is voor een lekker bakkie Bucks.

Terug naar Nederland
Het werd alweer tijd de terugreis te aanvaarden. Met de tube lieten we ons naar het treinstation vervoeren waar we de trein naar Stansted Airport wilden nemen. Hier werd het toch even benauwd toen bleek dat deze treinen waren uitgevallen. Er werden wel bussen ingezet, maar die deden er erg lang over. We zouden waarschijnlijk onze vlucht niet gaan halen.

Gelukkig voor ons had het vliegtuig echter een uur vertraging, waardoor we nog ruim op tijd konden inchecken. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo blij ben geweest dat mijn vlucht vertraging had! Na een klein uurtje vliegen arriveerden we weer op Schiphol en zat deze avontuurlijke voetbalreis er helaas weer op.

Feiten
Plaats: Londen
Wedstrijd: Arsenal – Bolton Wanderers
Uitslag: 1 – 0
Deelnemers: Eric, Frank, Youri, Vincent, Bowie, Matthijs, Kai en Jeroen
Periode: zaterdag 10 januari t/m maandag 11 januari 2009