Zoals alle musicals van Joop van den Ende is ook dit een mooi spektakel. Adembenemende decors en scenes wisselen elkaar in duizelingwekkend tempo af.

Alle bekende liedjes uit de film zitten in de musical, in het Nederlands vertaald. Soms is dat een beetje vreemd. “Tamelijk voortreffelijk” vind ik toch een stuk minder logisch klinken dan “practically perfect”. Ook zijn het zoveel liedjes dat er nauwelijks dialoog overblijft.

Het verhaaltje mag dan flinterdun zijn, de juiste “Mary Poppins” sfeer wordt uitstekend neergezet. Daardoor wordt het toch een geweldige belevenis. Het publiek werd er vrolijk van. Na afloop zag ik mensen zingen en zelfs dansend de zaal verlaten.

Mary Poppins
Producent: Joop van den Ende
Locatie: Circustheater, Scheveningen
Cijfer: 8.5

Een tweede wereldoorlog drama is geen lichte kost, en wellicht niet het makkelijkst om in een musical te verwerken. We hebben echter enorm genoten van deze voorstelling.

In het prachtige theater wordt een spektakel gecreëerd dat tot nu toe nog niet op Nederlandse bodem te zien is geweest. Het hele publiek werd rondgedraaid in een ronde zaal om zo steeds de schitterend opgebouwde decors razendsnel te kunnen afwisselen. Op de afgesloten delen van het podium werd met behulp van projecties een overtuigende sfeer neergezet. Er worden motors ingezet en zelfs een echt vliegtuig!

In sommige scenes werd een strand gebruikt, compleet met zand, golvend water en regen. De cockpit van een vliegtuig werd nagebootst en er was een scene op zee waar je bijna zeeziek van werd. Je moet het gewoon gezien hebben om het te geloven.

De acteurs lieten ook een ijzersterke indruk achter. Vooral de hoofdrolspeler en Koningin Wilhelmina vond ik goed gecast. Het publiek werd letterlijk meegezogen in het ontroerende verhaal en het drama. Het beste voorbeeld hiervan was een moment waarop in het stuk het Wilhelmus werd gezongen: het publiek begon spontaan mee te zingen.

Van het verhaaltje moet het in deze musical niet komen, want dat is flinterdun. De show zet een geromantiseerd beeld van de jaren 60 neer waarin traditionele vooroordelen snel worden overwonnen en al je dromen vrijwel moeiteloos worden gerealiseerd.

Het gebrek aan diepgang werd gelukkig gecompenseerd met een gezonde dosis humor en spektakel. Vooral Arjan Ederveen in de rol van Edna Turnblad, de dikke moeder van de hoofdrolspeelster Tracy Turnblad, was een attractie.

Het verhaal van ‘Hairspray’:

Begin jaren zestig droomt iedere tiener ervan om te dansen op tv in The Corny Collins Show. De mollige Tracy Turnblad wil het nog het liefst van iedereen. Ze laat zich niet stoppen door haar figuur, want zij is een geboren danseres. Met haar tomeloze enthousiasme en hippe danspasjes weet ze een plaatsje in de show te bemachtigen, tot grote ergernis van de huidige ‘dance queen’ Amber von Tussle. Als Ambers vriendje Link Larkin ook nog eens een oogje op Tracy krijgt, is de maat pas echt vol. De twee meiden gaan een bittere en muzikale strijd aan om de kroon van Miss Auto Show te mogen dragen. Ze zetten alles op het spel, zo lang het haar maar goed blijft zitten.

Hairspray
Producent: V&V Entertainment
Locatie: Lucent Danstheater, Den Haag
Cijfer: 7.5

Preview:

Zaterdag, 14 maart
We vertrokken al vroeg met EasyJet en de vlucht had geen vertraging, waardoor we lekker op tijd op vliegveld Luton aankwamen. Eenmaal in het centrum kochten we gelijk een ticket voor de Underground (The Tube), het ideale vervoermiddel voor wie zich in Londen snel wil verplaatsen.

We startten ons bezoekje aan Londen natuurlijk bij Harrods, het immense warenhuis waar alle beroemdheden hun boodschappen komen doen. We vergaapten ons aan alle uitgestalde waar, maar wisten disciplinair de hand op de knip te houden. Na een paar uurtjes struinen bewezen we Diana en Dodi Al Fayed nog even hun laatste eer bij het gelijknamige memorial alvorens onze weg te vervolgen.

De middag brachten we door met een sight-seeing tour door enkele hoogtepunten van Londen. Zo stapten we uit bij Westminster, waar we de Big Ben zagen en liepen door naar de Horse Guards Parade door het St. James’s Park naar Buckingham Palace.

De lange wandeling langs al deze bezienswaardigheden had veel van onze benen gevraagd, daarom gingen we lekker eten bij een restaurant nabij Victoria Station. De Chateau Briant smaakte uitstekend en vormde een prima basis om ‘s avonds te gaan genieten van de musical in Londen.

Het theater waarin Billy Elliot werd opgevoerd was zeer sfeervol en straalde de grandeur uit die je mag verwachten. De musical zelf was ook geweldig. Vele inventieve decorstukken, licht- en geluidseffecten, een verhaal met veel diepgang en afwisseling en fantastische acteurs, met natuurlijk als absolute uitblinker het jongetje Billy Elliot zelf.

Omdat de acteurs praatten met een sterk accent waren de dialogen soms lastig te volgen. Hierdoor misten we af en toe een fijnzinnige kwinkslag of een creatief woordgrapje. Dat kwam omdat het verhaal zich afspeelde in een Engels mijnwerkersdorpje. Maar desondanks was het ruim drie uur intens genieten en het hele schouwspel maakte een onuitwisbare indruk op ons.

Zondag, 15 maart
Na een heerlijk ontbijt in het prachtige 4 sterren hotel waar we verbleven, begaven we ons de binnenstad weer in. Met de Tube reisden we naar de Memorial en de London Bridge en genoten daar van een heerlijk zonnetje.

We liepen langs de waterkant naar de Tower Bridge en de rest van de middag struinden we in dit gebied rond en zagen we o.a. de Tower of London. Bij één van de meest opmerkelijke Starbucks filialen die ik ooit heb gezien dronken we nog een heerlijk bakkie. Na een stevige lunch was het moment alweer gekomen om de terugreis te aanvaarden.

Vanuit Victoria Station vertrokken we net als op de heenreis met de Greenline Bus naar het vliegveld. Door een ongeluk op de snelweg was deze echter compleet afgesloten dus we beleefden nog een spannende tijd toen de bus geen meter vooruit kwam. Zouden we ons vliegtuig halen? Gelukkig ging alles na een half uurtje weer rijden en waren we ruim op tijd op het vliegveld.

Het spektakel, de combinatie van mooie costuums, live zang, dans en acrobatiek maakten deze voorstelling zeer indrukwekkend. Of dat nog niet genoeg was, werd de muziek bovendien ten gehore gebracht door een live orkest.

Het verhaaltje van Tarzan, hoewel algemeen bekend, werd doorspekt met humoristische en emotionele momenten, waardoor het geen moment verveelt. De ‘apen’ vlogen te pas en te onpas door de zaal en kwamen uit het plafond via hun kunstmatige lianen. Heel knap gedaan allemaal.

Minpuntje dat je eventueel kunt noemen is dat alle liedjes in het Nederlands gezongen worden, wat af en toe wel een beetje raar klinkt. Hun Engelstalige tegenhangers zullen ongetwijfeld wat natuurlijker overkomen. Maar dat mocht de pret verder niet drukken. Het was een zeer geslaagde avond!