Het is een groot gebouw met een enorme hoeveelheid kamers. Wat er allemaal de functie van was, werd me niet helemaal duidelijk. Wel opvallend vond ik dat bijna geen enkele Oranje lang in het paleis had gewoond.

Al die kamers staan vol met interessante waar van ons Koningshuis. De één nog overdadiger dan de ander. Maar het meest markante vond ik nog wel deze geknutselde raceauto die Prins Claus voor Willem-Alexander had gemaakt.

De tuinen van het paleis moeten ook prachtig zijn, zoals op luchtfoto’s te zien is. Helaas regende het erg dus wij konden daar niet van genieten. Wel was het leuk om een stukje Nederlandse geschiedenis van zo dichtbij te bekijken.

We maakten een tour langs alle bekende Nederlanders en buitenlandse prominenten en natuurlijk moesten er een aantal met ons op de foto gezet worden. Ik vond het koningshuis goed gedaan en het beeld van Annie M.G. Schmidt vond ik het meest ‘echt’ lijken.

Ten opzicht van mijn vorige bezoek waren er een aantal nieuwe beelden te bewonderen. Obama mocht natuurlijk niet ontbreken en hoewel er opmerkelijk weinig voetballers in het museum stonden liepen we wel langs Ronaldinho die een trucje deed. Bij de ingang stond net als vijf jaar geleden Jack Sparrow uit de Pirates of the Carribbean ons op te wachten. Een ideale kompaan voor de groepsfoto.

Het concept van de levensechte wassen beelden blijft boeien. Helaas misten we net de onthulling van de beelden van Silvy en Rafael van der Vaart die een dag later gepland stond.

Om niets aan het toeval over te laten reserveerde ik als verrassing een kamer in Kurhaus. Deze plaats heeft voor ons een bijzondere betekenis, omdat wij ons eerste afspraakje op de boulevard hadden, voor dit herkenbare gebouw.

We liepen bij aankomst eerst een stukje over de boulevard en het strand. Dat de dag regenachtig was, maakte niet uit. Telkens als wij naar buiten gingen leek precies de zon te gaan schijnen. Later checkten we in bij het hotel. Het viel ons meteen op dat de binnenkant minstens even prachtig en sfeervol is als de buitenkant.

De kamer die we kregen toebedeeld was van alle gemakken voorzien, met uitzicht op zee. Bij aankomst kregen we een fles champagne en een hartvormig taartje op de kamer. Hoewel de voortekenen nu natuurlijk daar waren, vermoedde Annemarie nog niets.

De ring had ik in de auto verstopt en met een smoesje haalde ik deze op. De zenuwen sloegen nu toch wel een beetje toe. Om 19:00 precies vroeg ik Annemarie ten huwelijk. Gelukkig zei ze snel ‘ja’!

Tijdens het avondeten in de monumentale Kurzaal konden we de eerste trouwplannen alvast met elkaar doornemen. Het staat vast dat het een mooie dag en een spetterend feest gaat worden. Wij hebben er al veel zin in!

De eindshow is elk jaar weer een hoogtepunt voor alle dansers en danseressen van de dansschool. De adrenaline om voor een echt publiek te staan is voor hen altijd weer een feest. Er wordt dan ook druk van te voren geoefend en naartoe geleefd. Met na afloop een uitgebreide analyse van wie welk pasje verkeerd deed op welk moment.

Voor de toeschouwers gaat het vooral om die 15 minuten in de voorstelling dat er een bekende toe te juichen is. De rest van de tijd is het overleven geblazen. Dat ligt niet aan de andere acts overigens, want die zijn over het algemeen best leuk. De lengte van de avond en de slechte entourage vormen de grootste reden dat ik ook als toeschouwer vooraf een goede mentale voorbereiding nodig heb.

Gelukkig was deze keer vaste presentator en zanger Arno Kolenbrander thuisgebleven. Die denkt dat het publiek vooral voor hem komt en vermoeit je dan met het ene stompzinnige liedje na het andere. Zonder hem was de avond een stuk korter en vooral leuker.

Annemarie had dit jaar drie performances. Ik zal wel bevooroordeeld zijn maar vond haar uitvoeringen veruit het beste, met haar als de beste van haar groep. Ik zat strategisch op de derde rij en heb de drie nummers van daaruit op video gezet. Oordeel zelf!

Rise, Safri Duo

Nu-di-ty, Kylie Minogue

I just wanna dance – Nathalie Makoma

Dit jaar was het een bijzondere eindshow, want voor Annemarie hoogstwaarschijnlijk de laatste keer omdat haar groep na dit seizoen gaat stoppen. Hoe het volgend jaar gaat zal afwachten zijn.

Kreta is een prachtig eiland, waar veel te zien en te doen is. De provincie Herklion waar wij verbleven, ligt centraal op het eiland waardoor er veel binnen bereik van een (huur)auto ligt, zoals de oeroude ruïnes van Minos. Verder hebben we excusies naar de eilandjes Santorini en Spinalonga gemaakt. Vooral Santorini vond ik een schitterend eiland met een boeiend verhaal.

Hierbij enkele sfeerimpressies van deze vakantie.

Ties zag om 1 minuut over zes het levenslicht, hij woog 8 pond en is kerngezond. Vanmiddag zijn we even op kraamvisite geweest bij de trotse ouders.

Ties gedroeg zich voorbeeldig en had er, nog geen 24 uur jong, geen enkele moeite mee om in het centrum van de belangstelling te staan.

Het gebouw van Nemo ligt op een steenworp afstand van het Centraal Station, met het openbaar vervoer gemakkelijk te bereiken. Wij kozen ervoor onze auto bij de Amsterdam Arena te parkeren en met de metro verder te reizen richting Centraal. Een goede keuze want een auto in de Amsterdamse binnenstad parkeren is niet te doen.

Het science center is primair gericht op kinderen. Het was ook leuk om te zien dat vrijwel alle kinderen het daar naar hun zin hadden. Maar ook voor volwassenen is er genoeg te beleven. Alles van techniek tot sociale vaardigheden, van natuurkundige weetjes tot het menselijk lichaam komt aan bod in diverse proefjes en quizjes. Ik doolde een paar uurtjes rond in het immense gebouw en heb me prima vermaakt.

Omdat ik doorgaans kies voor het gemak van een hotel, had ik weinig verwachtingen van de Kuierhome. Maar ik was positief verrast door de ruimte en de luxe in de caravan. Douche, toilet, en keukentje waren aanwezig en ook de slaapplekken waren comfortabel genoeg.

Met de Kuierhome als uitvalsbasis brachten we de avond door in Emmen, waar het dankzij het zonnige weer heerlijk toeven was. Overdag vermaakten we ons met een wandeling en het edele tafeltennisspel. In een nabij gelegen dorpje maakten we nog een echte kanotocht. Zo kreeg ik toch wel het typische campinggevoel.

Daarbij wil ik nog wel opmerken dat degene die de naam “kuierhome” heeft bedacht zich diep zou moeten schamen. Ik heb zelden zo’n lelijk on-Nederlands, on-geïnspireerd woord gehoord.

Het feest startte om 8:00 uur en de eerste gasten druppelden al snel binnen. Uiteindelijk we waren met ruim dertig man, dus het was gezellig druk. De organisatie was ook zeer goed geregeld, we hebben er met z’n allen een leuke avond van gemaakt!

Naast familie, collega’s en vrienden had ik ook de vrijwilligers van OSM uitgenodigd (de “OSM Staff”). Dit zijn onmisbare mensen die helpen het spel draaiende te houden. De meesten van hen had ik nog nooit in levende lijve gesproken, alleen via MSN, forums en mail. Terwijl ik ze toch soms al jaren ken. Het was leuk een aantal van hen eens in het echt te ontmoeten.

De taart verdient tot slot nog een bijzondere vermelding. Deze was versierd met een beeltenis van mij, waardoor ik het voorrecht had om mijn eigen kop eraf te bijten. Wel zo toepasselijk als je kijkt naar de ondertitel van deze blog!

Een aantal sfeer impressies:

De Efteling bestaat al lang niet meer louter uit het sprookjesbos. Het is een volwaardig attractiepark waar voor iedereen wel wat leuks te doen is.

Omdat we er maar één dag waren moesten we selectief zijn wat betreft de attracties die we wilden doen. Uiteindelijk werd het lijstje: Vogelrok, Python, Vliegende Hollander, Villa Volta, Droomvlucht, Carnaval en natuurlijk ook het sprookjesbos.

Ik was zeer onder de indruk van Villa Volta, dat is echt een aanrader. Je weet niet wat je overkomt. Ook de Vliegende Hollander was erg leuk al moesten we even geduld hebben want er stond een enorme rij.

Het weer zat mee en er was genoeg te beleven dus deze gezellige dag vloog zo om. De Efteling blijft met Eurodisney toch één van mijn favoriete pretparken.