St. Anton am Arlberg
Gepost in Vakantie, Wintersport op 10-02-2009 15:02 | 1,523 Lezers
St. Anton is een klein pittoresk Oostenrijks plaatsje temidden van de besneeuwde bergen. Vlakbij St. Anton ligt het nog kleinere Schnann waar onze eerste wintersport vakantie zou plaatsvinden. Met onze verse Snowworld ervaring dachten we klaar te zijn voor het echte werk.
Dag 1: De treinreis
Om in Oostenrijk te komen stond ons een treinreis van ruim 8 uur te wachten. De bedoeling was om met een comfortabele ICE treinstellen met twee keer overstappen op de plaats van bestemming te komen. Bij Arnhem was er echter een ongeluk gebeurd waardoor onze treinen geen aansluiting meer hadden.
 |
 |
De route die we uiteindelijk aflegden kende maar liefst vijf(!) overstapmomenten. Het was een hele toer om steeds van trein naar trein te gaan met alle baggage. De weg voerde van Keulen naar Stuttgart, Ulm, Lindau, Blugenz, St. Anton en tenslotte Schnann.
De wiener schnitzel die we in het hotel voorgeschoteld kregen nadat we eindelijk waren gearriveerd, smaakte natuurlijk wel heerlijk!
Dag 2: Iets te ambitieus
De eerste dag de piste op: we hadden er zin in. We huurden onze ski’s, stapten in de skibus en gingen daarna met de meute in de lift mee, helemaal naar boven. Daarna zouden we via blauwe pistes naar beneden kunnen komen, zo was ons verteld.
Dat is ook wel gelukt uiteindelijk, maar was voor ons duidelijk veel te hoog gegrepen. Deze pistes waren soms stijl, smal, ijzig en er lagen overal sneeuwhopen. Toen we eenmaal halverwege waren kregen we in de gaten dat het niet veel beter zou worden, eerder slechter. Maar er zat niets anders op dan de weg naar beneden verder te vervolgen. Ruim drie uur hebben we er over gedaan om beneden te komen, geen tocht die voor herhaling vatbaar was.
Zover dat mogelijk was hebben we onderweg wel kunnen genieten van het prachtige berglandschap.
Dag 3: Nieuwe ronde, nieuwe kansen
Na de minder positieve ervaringen van de eerste dag, besloten we het vandaag rustiger aan te doen. We kozen nu met zorg alleen de pistes uit die bedoeld zijn voor beginners en daardoor ging het ook veel beter. In plaats van elke minuut languit in de sneeuw te liggen konden we nu lekker skien op ons eigen tempo, echt ideaal!
 |
 |
Het was ook vandaag koud en er viel soms sneeuw, dus we moesten ons goed inpakken.
In de namiddag verkenden we het dorpje St. Anton. We kwamen er achter dat afgezien van de vele sport- en skiwinkels en apres-ski mogelijkheden er verder weinig te doen is. Maar daar kwamen we natuurlijk ook niet voor. We kwamen voor de sneeuw en daar hadden ze hier genoeg van!
Dag 4: Skiën in de sneeuw
‘s Ochtends vroeg vertrokken we vol goede moed naar de piste. Het zonnetje scheen en het leek een ideaal dagje te worden. We ontdekten echter boven op de berg dat het weer daar een stuk slechter was. Sneeuwval en een stevige wind maakten het skien er niet makkelijker op. Veel pistes gingen dan ook dicht.
Dit filmpje geeft een indruk van hoe de wind en de sneeuw tekeer gingen:
We lieten ons ondanks dit geweld van de elementen niet uit het veld slaan. Aan de voet van de berg maakten we nog een paar afdalingen op de piste aldaar, die nu natuurlijk lekker rustig was. Annemarie laat zien dat ze een prima techniek heeft!
De avonduren vermaakten we met kaarten en behalve het traditionele Klaverjassen werd ook het edele Canasta kaartspel gespeeld.
Dag 5: zwembad en apres-ski
Het weer vandaag was slecht, in eerste instantie zag het ernaar uit dat er niet geskied kon worden. We zijn toch maar even bij de piste gaan kijken en toen bleek dat wel mee te vallen. Ondanks de zware sneeuwval hebben we nog een paar afdalingkjes aan de voet van de berg gedaan, wat goed te doen was.
Daarna zijn we even gaan relaxen bij het zwembad. Het warme bad buiten in de sneeuw was wel heel erg apart, vooral omdat het nu zo hard sneeuwde.
De namiddag brachten we door in het apres-ski paradijs Mooser Wirt, halverwege de piste gelegen is dit duidelijk de ‘place to be’ voor de echte apres-ski liefhebber!
Dag 6: Rendl Blauw
Vandaag gingen we met de bus naar een ander ski-gebied. Hier zouden we voor het eerst echte blauwe pistes gaan proberen. Rendl, zoals het gebied heet, ligt op ruim 2400 meter hoogte. Met de gondel gingen we omhoog.
De oefening van de afgelopen dagen had duidelijk geholpen, want het ging stukken beter. Deze pistes waren voor ons geen probleem meer. Het gaf een heerlijk gevoel om zo vrij door de bergen te skien. Wat ook erg prettig was aan dit gebied, was dat het hier niet druk was.
We brachten hier een paar uur door. Op de piste heb je ook een eettentje waar we gingen eten. Ik nam een Rendl burger, een echte aanrader. Annemarie koos voor een Schnitzel. Die was zo groot dat haar bord niet eens meer te zien was. Maar van skien krijg je dan ook stevige trek.
Tot slot ‘s avonds nog even als echte kwajongens op de slee. Ik gleed pardoes nog bijna bij een Oostenrijks huisje binnen!
Dag 7: Laatste dagje skien
Rendl was wederom de plaats waar we vandaag de ski’s aan zouden trekken. Het ging erg lekker en de omstandigheden waren goed. We hebben het ruim vier uur op de piste uitgehouden en zijn toen naar het stadje gegaan.
 |
 |
 |
Op deze laatste dag moesten we onze ski’s inleveren en we namen nog een lekkere ouderwetse apfelstrudel om het af te leren. Vanavond weer een paar potjes canasta en morgen vertekt onze trein huiswaarts alweer.
February 11th, 2009 at 12:35
hee jer!
ik weet wel wat! sneeuwpop bouwen!!!!!
x
February 12th, 2009 at 22:01
Hoi Jer en Annemarie,
Goed te horen dat jullie nu toch echt sportief bezig zijn i.p.v. op je billen naar beneden.
Groetjes
February 13th, 2009 at 15:47
Ha Jer,
Ik kom nu pas op het idee je website eens te checken…stom he? Leuk om je belevenissen te lezen!
Ziet er naar uit dat het steeds beter gaat en daarom ook steeds leuker wordt?
Have fun