Concert(je)
Gepost in Concerten op 20-11-2006 16:11 | 728 Lezers
Zondagavond 19 november was de datum van het International Children’s Peace Prize Concert, op de Dam in Amsterdam. Een lineup van artiesten waaronder Sarah Brightman, the Sugababes, Ilse DeLange, Zucchero, Lucie Silvas, UB40 en Bløf was genoeg reden voor ons om vol enthousiasme naar Amsterdam te reizen om dit concert ten volle te beleven. Het liep een beetje anders..
Het enige dat ik nog hoor echoën in mijn hoofd na het concert zijn de woorden van de onvermijdelijke Bart Peeters die zei “en ja dames en heren, we zijn alweer toe aan de laatste act van vanavond!” Want ja, toen kwamen wij ongeveer aanlopen. Van tevoren een lekker burgertje gegeten bij de Burger Koning, gezellig bakkie koffie erna, ideaal allemaal. Alleen had dit prettige voorspel tot gevolg dat we uiteindelijk precies het laatste fluitsignaal nog hoorden toen we eindelijk een mooi plekje hadden gevonden in de menigte.
Echt veel hebben we er dus niet van meegekregen. Gelukkig kon ik nog een paar sfeervolle plaatjes schieten die onze aanwezigheid daar bewezen, maar dit moest ik in razend tempo doen want ook het laatste bandje, waarvan de naam mij even ontschoten is, hield zich stipt aan het krappe tijdschema. Zo kon het gebeuren dat we helemaal naar Amsterdam waren gereisd voor één nummertje, en dan nog niet eens op de wallen 
Maar wij zijn zo snel niet uit het veld geslagen! Met een flinke tred zijn we Amsterdam gaan verkennen, waarna we in een ideale Irish Pub neerploften op het Leidse Plein. Na een lekker Iers pilsje bezochten we het danscafé aan de overkant nog even en… potverdorie, het was zelfs nog mogelijk om rond deze tijd op het Leidse Plein een portie poffertjes te eten. Poffertjes hebben me zelden zo lekker gesmaakt! Jam jam. Om de kroegentocht officieel te maken moesten we nog één kroeg bezoeken. Dit werd het Hardrock Café, waar we nogmaals een flinke pint naar binnen werkten. Zo maakten we er toch nog een zwaar relaxt gepimpt vet cool avondje van weetje.
En toen kwam er een olifant met een lange snuit, en die werd net op tijd door een stroper geveld die zijn slagtanden onder de kostprijs aan een Arabische handelaar verkocht. Deze handelaar had tevens connecties met een sjeik die veel geld had verdiend met de olie en bood de slagtanden aan deze oliemagnaat aan. Die kocht ze op en liet er mooie oorbellen van polijsten. Deze oorbellen werden geschonken aan een hoertje in Parijs, waar hij regelmatig heen ging. Dit hoertje struikelde vervolgens over een stoeptegel en verloor zo de oorbellen die nooit meer werden teruggevonden. Maar ik dwaal af…
